Χρειαζόμαστε τον Θεό για να είμαστε ηθικοί;μετάφραση

Η ερώτηση «Χρειαζόμαστε τον Θεό για να είμαστε ηθικοί;» ακούγεται συχνά στο σύγχρονο δημόσιο διάλογο. Πολλοί άθεοι, αγνωστικιστές και φιλόσοφοι υποστηρίζουν ότι ένα άτομο μπορεί να είναι δίκαιο, συμπονετικό, ειλικρινές και κοινωνικά υπεύθυνο χωρίς να πιστεύει στον Θεό. Με την πρώτη ματιά, αυτή η θέση φαίνεται λογική. Υπάρχουν άνθρωποι χωρίς θρησκευτική πίστη που κάνουν καλό, υπερασπίζονται τους αδύναμους, δείχνουν ανιδιοτέλεια και ζουν με συνέπεια.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν αρνείται αυτήν την πραγματικότητα. Δεν διδάσκει ότι κάθε άπιστος είναι ανήθικος, ούτε ότι κάθε πιστός είναι αυτόματα ηθικά ανώτερος. Η ορθόδοξη παράδοση γνωρίζει πολύ καλά ότι η αρετή δεν ταυτίζεται με μια εξωτερική θρησκευτική ταυτότητα. Το ανθρώπινο πρόσωπο έχει δημιουργηθεί «κατ' εικόνα Θεού», και γι' αυτό διατηρεί μέσα του τη συνείδηση, την ελευθερία, την ικανότητα για αγάπη και την κλίση προς το καλό. Ωστόσο, η Εκκλησία εγείρει ένα βαθύτερο ερώτημα: τι εννοούμε όταν μιλάμε για ηθική;

Αν με τον όρο «ηθική» εννοούμε ένα σύστημα κανόνων κοινωνικής συνύπαρξης, τότε πράγματι τα ανθρώπινα όντα μπορούν να διατυπώσουν τέτοιους κανόνες με βάση τη λογική, την εμπειρία και την ανάγκη για κοινωνική ειρήνη. Αν όμως με τον όρο «ηθική» εννοούμε την πλήρη μεταμόρφωση του ανθρώπου…