Współcześni święci a nieomylność teologiczna: rozróżnienie między świętością, charyzmatami i dogmatycznym autorytetem Kościołatłumaczenie

Miłość wiernych prawosławnych do współczesnych świętych jest jednym z najbardziej pocieszających znaków życia Kościoła ostatnich dziesięcioleci. Św. Paisios Atonita, św. Łaska Boża nadal działa w Kościele: przemienia ludzi, pociesza ich, uzdrawia i prowadzi do pokuty.

Jednak cześć świętych wymaga także rozeznania teologicznego. Zawsze istnieje niebezpieczeństwo, że szacunek może przerodzić się w bezkrytyczne użycie ich słów. Często widzimy, jak wierzący odwołują się do współczesnych świętych i starszych, aby „zamknąć” każdą dyskusję: „Święty to powiedział, więc to jest rozstrzygnięte”. W ten sposób jednak święty przestaje być traktowany jako członek Ciała Kościoła, a zamienia się, niemal nieświadomie, w indywidualny ośrodek władzy. Powstaje wówczas poważne zamieszanie: świętość utożsamia się z ogólną nieomylnością osoby.

Cerkiew prawosławna nie zna takiego rozumienia. Święci są przyjaciółmi Boga, nosicielami Łaski, wzorami…