კარგად დაწერილია, მაგრამ განსაკუთრებით მაინტერესებდა როგორ ახსენებენ 90-იან წლებში მიჩალოვცში ეკლესიის მშენებლობას. ჩვენი უფროსები დღესაც ყვებიან, მუშაობის შემდეგ რამდენი ბეტონი და აგური მიიტანეს იქ ხელით. ასეთი უბრალო ხალხის გარეშე ეკლესია დღეს არ იდგა.
Áno, presne tak. V Michalovciach to bolo rovnako – po smene v továrni nosili vrecia s cementom hore na kopec, až kým im nezmrzli ruky. Bez tých starších by sme dnes nemali kde zapáliť sviečku.
ისევე როგორც მიხალოვცეში. ჩვენთან კი ბურგასში, როცა 90-იან წლებში „წმინდა კირილე და მეთოდეს“ ეკლესიას აშენებდნენ, მამაჩემმა მითხრა, როგორ ქარხანაში გადასვლის შემდეგ კაცებმა ზურგზე აგური მიიტანეს ფერდობზე. ამ უბრალო ხალხის გარეშე სანთლის დანთება ნამდვილად არ იქნებოდა.
