Позајмена Radianceпревод

Максимос Пафилис, епископ Мелитински (превод од оригиналниот грчки текст)

Проповед на Евангелието според Матеј 5:14-19

Во катакомбите немаше лустери. Само маслена ламба, втурната во нишата ископана во туфата, а лицата наоколу мирисаат на влага, леб, смрт. Тоа беше се. А сепак, никој не знае како, таа слаба светлина се искачи на површината на империјата и го наруши нејзиниот сон. Прогонителите го бараа со факели, но не го најдоа, зашто гореше во луѓето. Овој парадокс траеше три века, години на крв, а потоа навистина, под сандалите на незнабошците, без храм, без титула, во земјата се воспостави Црквата, како никогаш оттогаш.

После излеговме од дупките. Трепнавме очи на сонце и прво што помисливме беше да изградиме светли храмови и мозаици и куполи кои живееја со небото, а покрај нив судови, достоинства, протоколи. Се прегрнавме цврсто, природно, речиси божествено поставени, со моќ. Таа нè облече во виолетова, ѝ го позајмивме спокојството. Како свилено ќебе, тешко, византиската величественост се простира низ христијанските заедници, додека под световното труење тивко работеше,...