ბესარაბიელმა დეპორტირებულებმა თავიანთი რწმენა საბჭოთა ემიგრაციაში გადაიტანეს, ამბობს რუმინელი მღვდელითარგმანი
კიშინიოვის არქიეპისკოზის მრჩეველმა ვიორელ კოჯოკარუმ, დოქსასთან ინტერვიუში განმარტა, თუ როგორ ინარჩუნებდნენ საბჭოთა პერიოდში პროვინციიდან დეპორტირებულმა ბესარაბიელებმა ღვთის რწმენა და იმედი ტანჯვის ფონზე.
მღვდელმა თქვა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ ისინი იძულებულნი იყვნენ დაეტოვებინათ თავიანთი სახლები და ქონება, გადასახლებულთაგან ბევრი „იმოგზაურა ქრისტესთან ერთად ხელში“ იმ ხატების მეშვეობით, რომლებიც თან წაიღეს, რაც მოწმობს „ნამდვილი რწმენისა და განსაკუთრებული ნდობის“ შესახებ ტრაგიკული გარემოებების ფონზე.
„ყველაზე რთულ კრიზისშიც კი ისინი პირდაპირ მიმართავდნენ ღვთაებრივ განგებულებას, ღმერთს. ჩვენ ვხედავთ, რომ გადასახლების დროს დაზარალებულები დიდად ენდობოდნენ ღმერთს და სწორედ ამ კონტექსტში მოახერხეს გადარჩენა“.
დეპორტირებულთა შთამომავლების ჩვენებებზე დაყრდნობით, მამა კოჯოკარუმ გაიხსენა იმ ოჯახების განსაცდელი, რომლებიც იძულებულნი გახდნენ დაეტოვებინათ თავიანთი სახლები ძალიან მოკლე დროში: „მათ მიატოვეს მზითის სკივრი, სახლები და ავეჯი“.
„ყველამ თან წაიღო თავისი ხატები. ქრისტე რომ არ გაძარცვეს, თან წაიყვანეს“, - თქვა მამა ვიორელ კოჯოკარუმ და განმარტა, რომ მათი შენარჩუნების არჩევით მათ მოახერხეს…
