საუბარი მღვდელთან. დეკანოზი ნიკოლაი ანიკეევი უზენაესი მოციქულების პეტრესა და პავლეს შესახებთარგმანი

პლეშენიცის მართლმადიდებლური ეკლესია უზენაესი მოციქულების პეტრესა და პავლეს პატივსაცემად ერთ-ერთია იმ მრავალთაგან, რომელიც დასახელებულია ქრისტეს რწმენის ამ გულმოდგინე მსახურების ხსოვნისა და მადლიერების ნიშნად. მფარველობის დღესასწაულის წინა დღეს, რომელიც აღინიშნება 12 ივლისს, ვესაუბრეთ ამ ტაძრის წინამძღვარს, დეკანოზ ნიკოლაი ანიკეევს.

— მამაო ნიკოლოზ, უნდა გვესმოდეს, რომ ამ მოციქულებს უზენაესს უწოდებენ მთელ მსოფლიოში ქრისტიანობის გავრცელებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის, რისთვისაც მათ მიიღეს მოწამეობა.

- მართლაც, ქრისტეს ბევრი მოწაფე ჰყავდა, მაგრამ პეტრე და პავლე გამოირჩეოდნენ განსაკუთრებული გულმოდგინებით, იცავდნენ თავიანთი მოძღვრის სარწმუნოებას და ბევრს აქცევდნენ მასზე იმ ქვეყნებში, სადაც ამას აკეთებდნენ.

არც ერთ მოციქულს არ ჰქონდა ძალა ჩვენს გაგებაში; ყველა საკითხი მათ ერთად გადაწყვიტეს საბჭოებზე. და მაინც, ყველა დანარჩენი განსაკუთრებული პატივისცემით ეპყრობოდა პეტრეს.

გარდაიცვალა რომში, სადაც თავდაყირა აცვეს ჯვარს. მოციქული თვლიდა, რომ ის არ იყო ისეთი სიკვდილის ღირსი, როგორიც მასწავლებელი იყო. მან თქვა, რომ იესომ ჯვარზე შეხედა დედამიწას და ცოდვილებს, ვისთვისაც ხსნა სურდა და მისმა მოწაფემ მზერა ზეცას უნდა მიაპყრო, ქრისტეს შეხვედრის მოლოდინში.

მოწამეობრივი გზა პავლე მოციქულმაც გაიარა...