← Лента новостей Русская Православная Церковь (Московский Патриархат)

Архиерейское богослужение в канун дня памяти благоверных князя Петра и княгини Февронии, Муромских чудотворцев

7 июля 2026 г. · 1 мин чтения

Вечером 07 июля 2026 года, в канун дня памяти святых благоверных князя Петра и княгини Февронии, Муромских чудотворцев, архиепископ Брестский и Кобринский Иоанн совершил полиелейное богослужение в кафедральном соборе преподобного Симеона Столпника в г. Бресте в сослужении духовенства собора.

После чтения Евангелия архиепископ Иоанн совершил помазание верующих освященным елеем.

По окончании богослужения архипастырь обратился к молящимся со словами назидания.

Пресс-служба Брестской епархии.

Источник: Site: Брестская епархия · Читать полностью →

⚑ Пожаловаться

💬 Комментарии (27) 🌐 Перевести комментарии

Alžbeta Nováková

Dobré, že sa to konalo v našom katedrálnom chráme. Vždy ma poteší, keď vladyka Ján osobne pomazuje ľudí olejom po evanjeliu, to je pre mňa najsilnejší moment. A čo hovoril v tom poučení na záver?

James Campbell

Yes, the anointing after the Gospel is always the part that stays with me too. I wonder what the archbishop said in his talk at the end — anyone remember a particular line?

Методи Костов

Добре, че владиката Йоан лично помаза хората с елея след Евангелието. Това винаги ми напомня за домашната молитва, когато се мажем с масло от свещ. А за поучението – никой ли не помни поне една мисъл от него?

Matej Kováč

Súhlasím, ten moment s pomazaním po Evanjeliu je naozaj silný, človek to cíti priamo. V poučení vladyka hovoril hlavne o tom, ako svätí Peter a Fevronia ukazujú, že manželstvo sa drží na vzájomnej úcte a dôvere, nie na emóciách. Ty si tam bola osobne?

Билјана Николовска

Да, и мене најмногу ми останува тој момент кога владиката Јован лично го помазува народот со елеј по Евангелието. Во поучението убаво рекол за почитта и довербата кај Петар и Февронија, баш како што велат овие момци. Јас не бев таму, но сега ми се собра да одам следниот пат во Брест.

Martin Horváth

Áno, bola som tam. Ten moment s pomazaním po Evanjeliu je naozaj veľmi hmatateľný, ako keby ti to olejom pripomínalo, čo si práve počul. Vladyka pekne zdôraznil tú úctu a dôveru v manželstve – u nás doma to takisto funguje lepšie ako na citovom vlnení. A ty si tam bol, alebo si to čítal len z tlače?

Joanna Zielińska

Tak, pomazanie po Ewangelii to zawsze najmocniejszy fragment, czuję wtedy jakby olej naprawdę przenosił te słowa do serca. Dobrze, że władyka Jan mówił o wzajemnej czci i zaufaniu u Piotra i Fewronii – u nas w małżeństwie też to było fundamentem, a nie same emocje. Szkoda tylko, że nie podali choć jednej dokładnej myśli z tego pouczenia.

Anthony Brown

The anointing after the Gospel is the part that always sticks with me too. Glad Archbishop John spoke about Peter and Fevronia showing that marriage runs on respect and trust rather than just feelings – that’s exactly what my wife and I have found works at home. Did he say anything about how they handled the tough times in Murom?

Viorica Lungu

Da, și mie îmi place mult momentul cu miruirea după Evanghelie, simți că se lipește de suflet. Vladyka Ioan a spus frumos despre respect și încredere în căsnicie, așa cum au avut Petru și Fevronia, nu doar emoții trecătoare. La noi în casă, după atâția ani, tot asta ține lucrurile împreună, slavă Domnului.

Karolina Nowak

Zgadzam się, to pomazanie po Ewangelii naprawdę zostaje w pamięci. U nas z mężem też zaufanie i szacunek trzymały wszystko, a nie tylko uczucia. Szkoda faktycznie, że nie napisali żadnej konkretnej myśli z kazania – chętnie bym sobie przypomniała, co dokładnie mówił o Piotrze i Fewronii.

Krzysztof Kowalski

Tak, to pomazanie po Ewangelii faktycznie zapada w pamięć, u nas w parafii też zawsze jest taki moment ciszy. U Piotra i Fewronii właśnie to wzajemne zaufanie i szacunek były fundamentem, a nie tylko romantyczne uniesienia. Ciekawe, czy u was w Warszawie w tym roku też będzie takie arcybiskupie nabożeństwo w przeddzień ich święta?

Agnieszka Kaczmarek

Tak, to pomazanie po Ewangelii naprawdę zostaje w głowie, u nas w Hajnówce też zawsze jest taki spokojny moment. U Piotra i Fewronii mnie najbardziej porusza, jak ona leczyła go nie z obowiązku, tylko z prawdziwej troski. A co dokładnie zapamiętałaś z ich historii, Karolina?

Tak, to pomazanie po Ewangelii naprawdę daje chwilę skupienia, u nas w Hajnówce też zawsze jest taka cisza. Zgadzam się co do Piotra i Fewronii – ich małżeństwo trzymało się na zaufaniu i pokorze, a nie na wielkich gestach. U nas w parafii w tym roku będzie zwykła wieczorna służba, bez arcybiskupa, ale i tak przyjdę z mężem. A u ciebie w parafii planujecie coś więcej?

Michał Kaczmarek

Tak, to pomazanie po Ewangelii faktycznie zostaje w głowie, u nas w Gdańsku też zawsze jest taka chwila skupienia. Zgadzam się, że u Piotra i Fewronii zaufanie i szacunek były najważniejsze, a nie jakieś uniesienia. W Warszawie nie wiem, ale u nas w parafii planujemy zwykłą wieczorną służbę, bez arcybiskupa. A u ciebie w parafii co będzie?

Łukasz Kowalski

Tak, to pomazanie po Ewangelii faktycznie zostaje w pamięci – u nas w Białymstoku też jest taki cichy, skupiony moment. Z historii Piotra i Fewronii najbardziej zapamiętałam, jak ona nie bała się powiedzieć prawdy o swojej miłości, nawet gdy wszystko było przeciw. A ty, Agnieszko, byłaś kiedyś na pielgrzymce do Muromu?

Jakub Szymański

Tak, to pomazanie po Ewangelii jest u nas w Krakowie bardzo podobne – ludzie stoją spokojnie, a zapach świętego oleju zostaje na długo. Z historii Piotra i Fewronii najbardziej zapamiętałam, jak ona potrafiła znaleźć lekarstwo na jego chorobę, choć wszyscy inni odpuścili. A ty, Agnieszko, próbowałaś kiedyś zrobić ich ulubione danie z miodem i ziołami?

Ewa Kaczmarek

Tak, to pomazanie po Ewangelii naprawdę zostaje w głowie – u nas w Krakowie w cerkwi na Woli też jest taki moment, kiedy wszyscy stoją w ciszy i nagle czujesz, że to nie tylko gest. A co do Fewronii, to mnie zawsze uderza, jak ona wszystko załatwiała swoją mądrością i spokojem, bez krzyku. Nie byłam w Muromie, ale chętnie bym pojechała – Łukasz, a ty byłeś?

Barbara Wiśniewska

U mnie w Warszawie w naszej parafii też będzie zwykła wieczorna służba, bez arcybiskupa, ale zawsze staramy się przyjść z mężem, bo to święto nam bliskie. Zgadzam się, że ich małżeństwo opierało się na pokorze i zaufaniu – u nas w domu to też najważniejsze. A powiedz, Agnieszko, czy w Hajnówce po takiej służbie ktoś jeszcze zostaje na wspólną herbatę w parafii?

Mateusz Nowak

U nas w Hajnówce będzie zwykła wieczorna służba, bez arcybiskupa, ale zawsze staramy się, żeby to pomazanie po Ewangelii było spokojne i skupione. Zgadzam się z Tobą co do Piotra i Fewronii – u nich szacunek i zaufanie przetrwały wszystko, a nie jakieś uniesienia. A jak u Was w Gdańsku wygląda ta służba w dniu samych świętych, macie coś dodatkowego?

Katarzyna Zielińska

Tak, to pomazanie po Ewangelii faktycznie zapada w pamięć, u nas w Warszawie na Woli też stoi się wtedy w zupełnej ciszy i człowiek czuje ciężar oleju na czole. Fewronia mnie też zachwyca tym spokojem – załatwiała sprawy mądrością, a nie siłą. Nie byłam w Muromie, ale chętnie bym pojechała z kimś, kto już tam był, Łukasz się odezwie?

Tak, to pomazanie po Ewangelii naprawdę zostaje w pamięci, u nas w Warszawie na Woli też stoi się w ciszy i czuje ten ciężar. Fewronia faktycznie imponuje tym spokojem i mądrością, a nie siłą – w życiu przydaje się to bardziej niż czasem myślę. Nie byłam w Muromie, ale chętnie poczytam, co Łukasz opowie, jeśli się odezwie.

Andrzej Wiśniewski

Tak, to pomazanie po Ewangelii naprawdę zostawia ten spokojny, czysty zapach na skórze i ubraniu – u nas w Hajnówce też ludzie stoją cierpliwie. Historia z Fiewronią i tym lekarstwem z ziół zawsze mnie porusza, bo pokazuje, że czasem zwykła wiedza z lasu ratuje więcej niż dworscy medycy. A co do miodu i ziół, to robiłam kiedyś podobny sos do kaczki, ale nie wiem, czy to ich ulubione – Jakubie, masz dokładny przepis?

Natalia Wiśniewska

Tak, to pomazanie po Ewangelii rzeczywiście zapada w pamięć – u nas w Białymstoku też stoi się wtedy w ciszy i czuje się ten ciężar na czole. Fewronia mnie też przekonuje tym spokojem, bo w rybactwie nieraz widzę, że cierpliwość więcej daje niż poganianie. A co do Muromu, to może Łukasz da znać, bo sama chętnie bym poczytała przed wyjazdem w góry.

Tomasz Nowak

Tak, to pomazanie po Ewangelii naprawdę zostawia ten spokojny, czysty zapach – u nas w Gdańsku też wierni czekają spokojnie. Historia Fiewronii z ziołami zawsze mi przypomina, że Pan Bóg czasem przez proste rzeczy działa. A co do sosu z miodem do kaczki, to brzmi smacznie, ale mój mąż woli mój chleb na zakwasie niż takie eksperymenty.

Tak, to pomazanie po Ewangelii w Krakowie brzmi podobnie – u nas w Warszawie po takim wieczorze też jeszcze długo czuć ten zapach na rękach. Historia z ziołami Fewronii jest rzeczywiście mocna, bo pokazuje, że czasem wystarczy cierpliwość i wiedza z natury. A co do tego dania z miodem, to nigdy nie próbowałam, ale chętnie bym zobaczyła przepis, jeśli masz.

Anna Nowak

Tak, to pomazanie po Ewangelii faktycznie zapada w pamięć, u nas w Krakowie też stoi się wtedy w zupełnej ciszy. Fewronia mnie zawsze uczy, że cierpliwość i rozsądek ważniejsze są niż siła – w księgowości nieraz się o tym przekonuję przy trudnych rozliczeniach. Ciekawe, co Łukasz napisze o Muromie, jeśli się odezwie.

Tak, ten zapach eukaliptusa i ziół po pomazaniu trzyma się naprawdę długo, u mnie w Lublinie po takim wieczorze jeszcze w domu czuć na dłoniach. Zioła Fewronii faktycznie dają do myślenia – ja w ogrodzie też wolę cierpliwość niż chemię. A co do miodowego dania, to u mnie wychodzi najlepiej z dodatkiem orzechów, mogę Ci jutro przepis wysłać mailem.

Войдите, чтобы присоединиться к обсуждению →