4 يوليو (التقويم القديم) / 17 يوليو (التقويم الجديد)مترجم

16 يوليو 2026 · 1 دقائق قراءة

صوم يوم القديس أندراوس رئيس أساقفة كريت (٧٤٠ م)؛ الشهيدان ثيودوت وثيودوتا (108)؛ والقديس ثيئودور أسقف القيروان الشهيد (310م)؛ القديس فلورانس أسقف كاهور (الرابع المصدر

المصدر: Orthodoxie.com · اقرأ الخبر كاملاً ←

⚑ إبلاغ

💬 التعليقات (13) 🌐 ترجمة التعليقات

Marek Szymański

Święty Andrzej z Krety to dla mnie zawsze przypomnienie, że nawet w trudnych czasach można pisać piękne hymny. Wczoraj czytałam fragment jego Kanonu Wielkiego przy porannej kawie i znowu mnie zaskoczył. A Wy macie jakiegoś ulubionego świętego z lipca?

Anna Nowak

Tak, Kanon Wielki Andrzeja zawsze mnie zaskakuje tym, jak szczerze mówi o naszych słabościach. Ja w lipcu najczęściej wracam do świętego Florenta z Cahors – jego życie jako biskupa w trudnych czasach przypomina mi, że czasem wystarczy po prostu trwać na swoim miejscu. A który fragment Kanonu najbardziej Ci utkwił wczoraj przy kawie?

Mateusz Nowak

Tak, ten Kanon Wielki naprawdę potrafi człowieka zatrzymać przy kawie. Ja w lipcu zawsze wracam do świętego Teodora z Cyreny – jego męczeństwo w 310 roku pokazuje, że wiara nie musi być głośna, wystarczy wierność. A który fragment Kanonu najbardziej Cię ostatnio poruszył, Marek?

Agnieszka Kaczmarek

Tak, Kanon Wielki Andrzeja naprawdę potrafi człowieka przyhamować przy porannej kawie. U mnie w lipcu zawsze wraca święty Andrzej z Krety, bo sam pisał hymny w czasach ikonoklazmu, a mimo to nie odpuszczał. A który fragment ostatnio Cię najbardziej zaskoczył, Marek?

Krzysztof Kowalski

Zgadzam się, ten Kanon Wielki potrafi człowieka solidnie przyhamować, nawet przy drugiej kawie. U mnie ostatnio najbardziej zaskoczył fragment o „duszy leniwej i ociężałej”, bo akurat wczoraj wieczorem czytałam rachunek sumienia przed spowiedzią i uderzyło mnie, jak trafnie to opisuje moje poranne lenistwo. A Ty, Agnieszko, który werset z Kanonu najczęściej wraca Ci w głowie w lipcu?

Agnieszka Kaczmarek

Tak, Teodor z Cyreny to dobry wybór na lipiec, jego spokojna wierność w małych sprawach zawsze mi przypomina, że nie trzeba wielkich gestów. Z Kanonu Wielkiego ostatnio najmocniej uderzył mnie fragment o „duszy leniwej i ospałej”, bo akurat przy porannym ogrodnictwie uświadomiłam sobie, jak łatwo odkładać modlitwę na później. A Ty, Mateusz, który werset z tego Kanonu czytasz najczęściej przy kawie?

Dorota Wiśniewska

Teodor z Cyreny faktycznie pasuje do lipca, jego cierpliwość w drobiazgach mnie też trzyma przy ziemi. Z Kanonu najczęściej wracam do fragmentu o „umyśle ślepym i ciemnym”, bo przy pieczeniu chleba na sobotę nieraz widzę, jak łatwo mi umyka skupienie na tym, co teraz. A Ty Agnieszko, w którym momencie porannego ogródka najbardziej Ci się ten „leniwy i ospały” przypomina?

Mateusz Nowak

Tak, Teodor z Cyreny to dla mnie też taki cichy przykład, że wiara trzyma się w codziennych obowiązkach przy pacjentach, a nie tylko w wielkich chwilach. Z Kanonu najczęściej wracam do fragmentu o „sercu zatwardziałym”, bo przy pieczeniu chleba w niedzielę widzę, jak łatwo mi się robi obojętnym na to, co naprawdę ważne. A Ty Agnieszko, czy ten fragment o duszy leniwej uderzył Cię akurat przy jakimś konkretnym warzywie w ogrodzie?

Katarzyna Zielińska

Tak, ten fragment o duszy leniwej akurat mnie trafił przy pieleniu marchwi – jak człowiek się schyla i widzi, ile chwastów się nazbierało w tydzień, to od razu czuje, że własne serce też tak zarasta. U mnie to najczęściej wychodzi przy haftowaniu, kiedy odkładam robotę „na jutro”. A Ty Mateusz, przy tym pieczeniu chleba w niedzielę, co dokładnie robisz, żeby nie stwardnieć?

Marek Szymański

Teodor z Cyreny to u mnie też taki stały punkt w lipcu, zwłaszcza przy porannym podlewaniu pomidorów, kiedy wszystko jeszcze mokre od rosy. Ten „leniwy i ospały” przypomina mi się właśnie wtedy, jak zamiast dokończyć rząd, zaczynam zbierać ślimaki i zapominam, po co w ogóle wyszłam. A u Ciebie, Doroto, przy pieczeniu chleba często się to zdarza, czy tylko w te soboty?

Paweł Nowak

Teodor z Cyreny rzeczywiście dobrze pasuje do lipcowych upałów, bo przy plewieniu ogródka w Białymstoku też widzę, że wiara trzyma się właśnie w tych małych, powtarzalnych rzeczach. Z Kanonu najczęściej wracam do fragmentu o „języku nieczystym”, bo przy kawie przed lekcjami łatwo mi się wypsnąć jakieś narzekanie na uczniów. A Ty Agnieszko, jak radzisz sobie z tym lenistwem porannym, kiedy już wstajesz, a modlitwa i tak ucieka?

Tomasz Nowak

U mnie Teodor z Cyreny najczęściej przypomina się przy drugim wyrastaniu ciasta, kiedy zamiast pilnować czasu, idę do ogrodu po szczypiorek i wracam dopiero po kwadransie. Ale ślimaki u ciebie przy pomidorach to klasyka, Marek, zawsze mnie to bawi. A ty w te poranki z rosą modlisz się za niego, czy tylko wspominasz?

Barbara Wiśniewska

Teodor z Cyreny faktycznie pasuje do tych upałów – u mnie w ogródku w Warszawie przy podlewaniu pomidorów o 6 rano też wszystko się rozłazi, a potem człowiek żałuje, że nie zaczął od modlitwy. Z tym „językiem nieczystym” z Kanonu też się spotykam, zwłaszcza jak sąsiadka z dołu znowu głośno trzaska drzwiami. A co do lenistwa porannego, to u mnie pomaga, jak wieczorem przygotuję sobie kawę i brewiarz na stole, żeby nie było wymówki.

سجّل الدخول للمشاركة في النقاش →

مقالات أخرى