2 sierpnia/20 lipca – wspomnienie Proroka Bożego Eliaszatłumaczenie

Eliasz Tiszbita (IX w. p.n.e.), jeden z największych proroków i pierwsza dziewica Starego Testamentu.

Urodził się w Tesbii w Gilead w plemieniu Lewiego w IX wieku. p.n.e. Życie świętego proroka opisane jest w 3. i 4. Księdze Królewskiej.

Święty Epifaniusz Cypryjski przekazuje następującą legendę o narodzinach proroka Eliasza: „Kiedy urodził się Eliasz, jego ojciec Sowach widział w wizji, jak pozdrawiali go przystojni mężczyźni, owinęli go ogniem i nakarmili ognistym płomieniem”. Imię Eliasz nadane dziecku, czyli „moc Pana” [1], zdeterminowało całe jego życie. Od najmłodszych lat oddał się Bogu Jedynemu, osiadł na pustyni i spędził życie na ścisłym poście, kontemplacji Boga i modlitwie.

Powołany do służby proroczej pod rządami izraelskiego króla Achaba, prorok stał się żarliwym fanatykiem prawdziwej wiary i pobożności.

Za swą żarliwą gorliwość o chwałę Bożą prorok Eliasz został wzięty do nieba żywy w ognistym rydwanie. Prorok Elizeusz był świadkiem wstąpienia proroka Eliasza do nieba i wraz z upadłym płaszczem (rodzaj ubioru) otrzymał dar ducha proroczego dwukrotnie większy niż prorok Eliasz.

Ze „Słowa w dzień święta proroka Bożego Eliasza” niezapomnianego archimandryty Jana (Krestyankina)

Dzisiaj, kochani, ty i ja...