14 września Cerkiew prawosławna obchodzi początek aktu oskarżenia – kościelny Nowy Roktłumaczenie

W VI w. za panowania Justyniana I (527–565) w Kościele chrześcijańskim wprowadzono liczenie kalendarzowe na podstawie indykacji lub indykacji (od łac. indictio – ogłoszenie), 15-letnich okresów daniny. W Cesarstwie Rzymskim indictio rozumiano jako oznaczenie liczby podatków, które należało pobrać w danym roku. Tak więc rok podatkowy w imperium rozpoczynał się od „wskazania” przez cesarza (indictio) wysokości podatków, jakie należy pobrać, przy jednoczesnej aktualizacji wartości majątków co 15 lat (według W.W. Bołotowa oskarżenia miały podłoże egipskie). Oficjalne liczenie bizantyjskie, tzw. wskazania Konstantyna Wielkiego czy liczenie Konstantynopola, rozpoczęło się 1 września 312 roku. W Bizancjum rok kościelny nie zawsze rozpoczynał się 1 września – zarówno na łacińskim Zachodzie, jak i na Wschodzie powszechnie znany był kalendarz marcowy (gdy za początek roku uważa się 1 lub 25 marca (data Święta Zwiastowania)). Ogólnie rzecz biorąc, uroczyste obchody Nowego Roku 1 września można uznać za zjawisko późnobizantyjskie. W tym dniu Kościół wspomina, jak Pan Jezus Chrystus czytał w synagodze w mieście.

Nazaret to proroctwo Izajasza (Izajasz 61:1–2) dotyczące nadejścia pomyślnego lata (Łk 4:16–22). W tym...