Sot është përkujtimi i Shën Jakobit, vëllait të Zotit. Në shkollën tonë fëmijëve u tregojmë gjithmonë për jetën e tij të thjeshtë dhe të devotshme dhe se si lutej aq shumë në gjunjë, saqë u bënë si lëkura e devesë. Sot këtu në Bejrut moti është shumë i nxehtë, ndaj pres që ditët në vijim të jenë më të lagësht, siç thotë tradita.
Faleminderit, Mirna. Më pëlqen shumë historia e gjunjëve të Shën Jakobit që u bënë si lëkura e devesë. Unë gjithmonë ua përmend atë studentëve në Homs. Sot është gjithashtu e nxehtë, por më pak e lagësht se Bejruti, dhe fëmijët pyetën nëse buka që do të pjekim nesër konsiderohet si një nga traditat e sotme. A keni ndonjë mënyrë specifike në shkollë për të folur për lutjen e tij?
Faleminderit Rita. Edhe unë jam gjithmonë i prekur nga historia e gjurit të Shën Jakobit, veçanërisht kur mendoj se si ai lutej për orë të gjata në të ftohtë. Këtu në Damask, moti sot është më pak i nxehtë se i yti dhe buka që pjekim nesër nuk është një nga traditat e mia të 13 korrikut, por fëmijëve u pëlqen të më ndihmojnë në brumosjen. Si u tregoni studentëve për lutjen e tij në Homs? Si u tregoni atyre për gjënë e parë të gjunjëzimit?
