1 sierpnia/19 lipca – Pierwsze odnalezienie relikwii św. Serafina, Sarowskiego, Cudotwórcytłumaczenie

Po błogosławionej śmierci starszego w 1833 r. pamięć o nim wśród wierzących została starannie zachowana. Historie i legendy o jego życiu i duchowych wyczynach zachowały dla nas siostry z klasztoru Diveyevo, a także jego zagorzały wielbiciel N.A. Motovilov, który nagrał rozmowę z wielkim starszym na temat zdobycia Ducha Świętego jako głównego celu życia chrześcijańskiego. Archimandryta, późniejszy metropolita Serafin (Chichagov) również służył do wielbienia Ojca Serafina; w latach prześladowań zdobył koronę męczeństwa), który opracował słynną „Kronikę klasztoru Serafinów-Diwiewskiego”, którą podarował suwerenowi-męczennikowi Mikołajowi Aleksandrowiczowi. Po otrzymaniu zaświadczenia o badaniu relikwii czcigodnych Święty Synod przygotował decyzję w sprawie kanonizacji Hieromnicha Serafina. O protokole Świętego Synodu z decyzją o gloryfikacji suweren Mikołaj II napisał: „Przeczytałem go z uczuciem prawdziwej radości i głębokiej czułości”.

W dniach 19 lipca/1 sierpnia 1903 roku miało miejsce jedno z tych wydarzeń, które nie przestaje wzruszać ludzkich serc – kanonizacja św. Serafina z Sarowa.

Szczególnie nie mogli się doczekać uwielbienia sióstr św. Serafina Diveyevo. W Divejewie błogosławiona Paraskeva Iwanowna (Pasza Sarowska) uparcie rozmawiała z L. M. Cziczagowem (przyszłym...