Jeżeli na posiłku pogrzebowym obecny jest ksiądz, najpierw odprawia się zwyczajową litię pogrzebową, po czym śpiewa się Ojcze nasz... i następuje błogosławieństwo posiłku.
Jeśli wśród obecnych nie ma kapłana, po trzech zwyczajowych ukłonach:
Przez modlitwy naszych świętych ojców, Panie Jezu Chryste, Boże nasz, zmiłuj się nad nami. Amen.
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami (Trzykrotnie z łukami.)
Chwała i teraz. 2 Amen. Trójco Przenajświętsza, zmiłuj się nad nami; Panie, oczyść nasze grzechy; Mistrzu, przebacz nasze winy; Święty, nawiedź i uzdrów nasze słabości przez wzgląd na Twoje imię.
Panie, zmiłuj się (trzykrotnie).
Chwała, nawet teraz. Amen.
Ojcze nasz, który jesteś w niebie! Święć się imię Twoje, przyjdź królestwo Twoje, bądź wola Twoja, jak jest w niebie i na ziemi. Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj; i odpuść nam nasze długi, tak jak i my przebaczamy naszym dłużnikom; i nie wódź nas na pokusę, ale zbaw nas od złego.
I troparia pogrzebowe: Od duchów sprawiedliwych, którzy odeszli, duszę Twojej służebnicy (Twojej sługi), o Zbawicielu, daj spokój, utrzymując ją w błogosławionym życiu, które należy do Ciebie, Miłośniku Ludzkości.
W Twojej komnacie, Panie, gdzie spoczywają wszyscy Twoi święci, daj spokój także duszy Twojej służebnicy (Twojej służebnicy), bo Ty jesteś jedynym Miłośnikiem ludzkości.
Chwała: Ty jesteś Bogiem, który zstąpił do piekła i rozwiązał więzy. Daj spokój sobie i duszy Twojego sługi (Twojego sługi).
A teraz: Dziewica Czysta i Niepokalana, która bez nasienia zrodziła Boga, wymódl się o zbawienie jego duszy.
Następnie tę modlitwę odmawia się trzykrotnie z 15 łukami: Pamiętaj, Panie, imię duszy Twojego zmarłego sługi (Twojego zmarłego sługi) (łuk). Eliko w tym życiu, tak jak człowiek zgrzeszył, Ty, jako Miłośnik Ludzkości, zmiłuj się (łuk) i wyzwól wieczne męki (łuk), i bądź uczestnikiem Królestwa Niebieskiego, wykonuj (łuk) (łuk) i czyń dobro (łuk) naszym duszom.
Następnie śpiewa się lub czyta modlitwę „Ojciec Pański” jako modlitwę przedposiłkową, po której następuje prośba o błogosławieństwo Boże podczas posiłku, zgodnie ze obrzędem dla świeckich.
Na początku posiłku pogrzebowego, przed innymi potrawami, każdemu podaje się kutię. A przed ostatnim daniem na słodko, które tradycyjnie podaje się z galaretką z mlekiem (w dni postne z migdałami lub makiem), podaje się tzw. pivomedie – słodki napój bezalkoholowy. Na koniec wszyscy wstają i jeśli posiłek podaje się w dniu pochówku lub upamiętnienia: 9, 20, 40 dnia po śmierci oraz w pierwszą rocznicę, śpiewają sticherę głosem 6:
Widząc, że jestem niemy, / i leżę bez życia, / płaczcie nade mną, bracia i przyjaciele, / krewni i przyjaciele: / wczoraj był dzień moich rozmów z wami, / i nagle spotkacie mnie straszliwą godziną śmierci, / ale przyjdźcie wszyscy, którzy mnie kochacie, / i ucałujcie mnie ostatnim pocałunkiem, / bo nie ma drugiego takiego jak wy, / bo z innymi będę rozmawiał / bo idę do Sędziego, / gdzie nie ma stronniczości: / niewolnik i władca staną razem, / król i wojownik, bogaty i biedny / w równej godności: / każdy ze swoich czynów / albo stanie się sławny, albo się zawstydzi. / Ale proszę i modlę się do wszystkich, / nieustannie módlcie się za mnie do Chrystusa Boga, / abym nie został sprowadzony (sprowadzony) przez mój grzech na miejsce męki, / ale niech mnie ukarze tam, gdzie Światło zwierzę.
Jeżeli wspomnienie przypada na inne okazje niż wymienione, śpiewa się sticherę ton 8:
Płaczę i płaczę, / ciągle myślę o śmierci, / i widzę leżące w grobach / nasze piękno stworzone na obraz Boga, / brzydkie, niechlubne / bez formy. / Och, cud! Czym jest dla nas ten sakrament? / Jak poddajemy się zepsuciu, / jak przyjmujemy śmierć? / Zaprawdę z rozkazu Boga, / jak napisano, / Który daje odpoczynek zmarłym.
Następnie kapłan: W błogosławionym zaśnięciu sługi Bożego (sługi Bożego) imię zmarłego jest wieczną pamięcią.
Pod nieobecność księdza, najstarszy ze świeckich: Sługi Bożego (Sługi Bożego), który odszedł, pamięć wieczna.
Wszyscy: Wieczna pamięć (trzy razy).
Piją kielich pogrzebowy i zjadają ostatnie danie. Posiłek kończy się zwyczajowym dziękczynieniem.