პავლე მოციქული ლოცვის ღირსების ახსნისას ამბობს: სულით ვლოცულობ და გონებითაც ვილოცებ (1 კორ. 14:15). თვითონ (ე.ი. მაცხოვარი) ხორციელ დღეებში ძლიერი ტირილითა და ცრემლებით აღავლინა ლოცვა და ვედრება (ებრ. 5:1). და რადგან შვილები ხართ, ღმერთმა გამოგზავნა თქვენი ძის სული თქვენს გულებში და ტიროდა: აბა, მამაო! (გალ.4:6). მისი მეშვეობით შევწირავთ მსხვერპლს და დიდებას, ანუ ტუჩების ნაყოფს, რომელიც განადიდებს მის სახელს (ებრ. 13:15). იმიტომ, რომ გულით სწამს, რასაც გამართლებამდე მივყავართ, ხოლო პირით აღსარებას, ხსნისკენ (რომ. 10:10). ყოველთვის აცნობეთ ღმერთს თქვენი თხოვნა ლოცვითა და ვედრებით, მადლიერებით, და ღვთის მშვიდობა, რომელიც აღემატება ყოველგვარ გაგებას, დაიცავს თქვენს გულებსა და გონებას იესო ქრისტეში. (ფილ.4:6-8).
რა მაღალი, წმინდა ღირსებაა ლოცვა! რა ყოვლისშემძლე ძალაა! მაგრამ იგივე მოციქული ამბობს, რომ: ერთი მშრალი, უსულო წერილი კლავს, სული კი სიცოცხლეს აძლევს! (2 კორ. 3:6): ეს ნიშნავს, რომ მხოლოდ ზეპირი ლოცვებით, ბავშვობიდან მექანიკურად დამახსოვრებადი, გონების მონაწილეობისა და მათი ზუსტი მნიშვნელობის გააზრების გარეშე, და ამიტომაც მათთან გულის დათბობისა და ღვთის გონებრივი ტახტისკენ სულის მიზიდვის გარეშე, არა მხოლოდ უსარგებლოა და იწვევს დამსახურებულ საყვედურს. 7:6); მაგრამ ის ასევე დანაშაულებრივია და საშინელ მსჯავრს ამხელს ამგვარად მლოცველს: წყეულიმც იყოს ყველა, ვინც დაუდევრობით აკეთებს ღვთის საქმეს! (იერ. 48:10).
წმინდა წერილი (წმინდა) ღვთისგან არის შთაგონებული, განაგრძობს მოციქულს და სასარგებლოა სასწავლებლად, გაკიცხვისთვის, გამოსასწორებლად და სიმართლის სწავლებისთვის, რათა ადამიანი იყოს სრულყოფილი და აღჭურვილი ყოველი კეთილი საქმისთვის (2 ტიმ. 3:16-17); და დასძენს, სხვაგან, რომ არ არსებობს კავშირი ღვთის სიტყვასთან (2 ტიმ. 2:10); მაგრამ რადგან ვისაც არ ესმის სწავლების სიტყვების მნიშვნელობა, მასთან ურთიერთობაშია, თითქოს უცხო იყოს, მაშინ ზიზღით: თქვენც, სულიერი ნიჭების სურვილით, შეეცადეთ გამდიდრდეთ მათით სხვების (ქრისტეს ეკლესიის წევრების) აღსაზრდელად. ამიტომ, თქვენ, ვინც უცნობ ენაზე საუბრობთ, ილოცეთ და განმარტეთ! მირჩევნია გონებით ვთქვა ხუთი სიტყვა, რათა სხვებს ვასწავლო, ვიდრე ათი ათასი სიტყვა უცნობ ენაზე! (1 კორ. 14:11–14, 19). ეს შეიძლება მივიჩნიოთ დახურულ ლოცვებზე ლოცვის უმრავლესობის მდგომარეობაზე, რომლის მნიშვნელობითაც ისინი უცხოები ხდებიან.
სლავური ენის ცოდნის ნაკლებობა, რომელშიც ყველა ლოცვაა გადმოცემული, მათი საერთო ენაზე ინტერპრეტაციის ნაკლებობა და ამ უკანასკნელთა გაფანტვა თანამედროვე პუბლიკაციებში, მიუწვდომელია მართლმადიდებელი ქრისტიანების უმრავლესობისთვის, ბევრ მათგანს ჯერ კიდევ შეუძლებელს ტოვებს ერთი და იგივე უზენაესი მოციქულის რწმენას გამოიყენონ, რომ: ის აღწევს სულისა და სულის დაყოფამდე, კომპოზიციებსა და ტვინში - და განსჯის გულის გრძნობებსა და აზრებს (ებრ. 4:12).
ამ ხარვეზის გარკვეულწილად შესავსებად და მათთვის, ვისაც ეს სჭირდება, გადავწყვიტეთ შეგვედგინა ყველაზე მნიშვნელოვანი ლოცვების კრებული, მათი სლავური ტექსტით, რუსული თარგმანით და განმარტებით; ამ უკანასკნელში მიზანმიმართულად მიჰყვება სახარების, სამოციქულო საქმეების და ეპისტოლეების ხშირი მითითებები, იმის გათვალისწინებით, რომ ამ ცნობების ხშირი მითითებით, მათი ზოგადი მნიშვნელობით ყველა წინა და შემდგომი მნიშვნელობით, ცნობისმოყვარე მკითხველი, ალბათ, დარწმუნდება, რომ: ღმერთი, დიდების მამა, გაანათლებს მის გულს და იმედს გვანათლებს. მდიდარია მისი დიდებული მემკვიდრეობა და რა შესანიშნავია მისი ძალის სიდიადე ჩვენში! (ეფეს.1:17).