Ελληνική γλώσσα
Μεταγραφή
Ρωσική γλώσσα
Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου, πνεῦμα ἀργίας, περιεργείας, φιλαρχίας καὶ ἀργολογίας μή μοι δῶς.
Κυριε και Δεσποτα της ζωης μου, πνευμα αργιας, περιεργειας, φιλαρχιας και αργολογιας μη δος.
Κύριε και Δάσκαλε της ζωής μου, μη μου δίνεις το πνεύμα της αδράνειας, της απελπισίας, της φιλαρέσκειας και της αδράνειας.
Πνεῦμα δὲ σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, ὑπομονῆς καὶ ἀγάπης χάρισαί μοι τῷ σῷ δούλῳ.
Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χαράς μι το σο ντουλό.
Χάρισε το πνεύμα της αγνότητας, της ταπεινοφροσύνης, της υπομονής και της αγάπης σε μένα, τον υπηρέτη Σου.
Ναί, Κύριε Βασιλεῦ, δώρησαί μοι τοῦ ὁρᾶν τὰ ἐμὰ πταίσματα, καὶ μὴ κατακρίνειν τὸν ἀδελφόν μου, ὅτι εὐλογητὸς εἶ, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Νε, Kyrie Vasilev, dorise mi tu oran ta ema ptésmata, ke mi κατακρίνιν των adelfon mu, oti elogitos i is tus eonas των eonon.
Γεια, Κύριε, Βασιλιά, δώσε μου να δω τις αμαρτίες μου και να μην κατακρίνω τον αδελφό μου, γιατί ευλογημένος είσαι στους αιώνας των αιώνων.
Ἀμήν.
Αμίνη.
Αμήν.
Υπάρχει κάποια συμμετρία στο ελληνικό κείμενο της προσευχής.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ομοιοκαταληξία των «αρνητικών πνευμάτων» σε -ιάς: ἀργίας (argias), περιεργίας (periergias), φιλαρχίας (filarchias) και ἀργολογίας (argologās).
Επίσης, τα «καλά πνεύματα», ο αριθμός των οποίων στην προσευχή, όπως και τα «αρνητικά», είναι τέσσερα, σχηματίζουν σύμφωνο σε -(σε)είναι: σωφροσύνης (sophrosinis), ταπεινοφροσύνης (tapinophrosinis), ὑπομονῆς (ipomonis) και ἀγάπης (agapis).
Αυτοί οι σύμφωνοι στο πρώτο και δεύτερο αίτημα της προσευχής τονίζουν τη συμμετρία τους.
Η πρώτη λέξη στον κατάλογο των αμαρτιών είναι ἀργία (αργία) - οκνηρία, τεμπελιά - κυριολεκτικά σημαίνει αδράνεια. Σχηματίζεται χρησιμοποιώντας το αρνητικό πρόθεμα ἀ- από την αρχαία ελληνική λέξη ἔργον (έργον) - επιχείρηση, εργασία, εργασία. Και το όνομα του δεύτερου αμαρτήματος - η ελληνική λέξη περιεργία - σχηματίζεται από την ίδια λέξη ἔργον χρησιμοποιώντας το πρόθεμα περι- με την παραπάνω σημασία, υπερβολικά. Δηλαδή, στα ελληνικά, οι πρώτες λέξεις ακούγονται κυριολεκτικά σαν «μη μου δίνεις το πνεύμα της αδράνειας, του να κάνω πολλά...
Στην εκκλησιαστική σλαβική γλώσσα, η αρχαία ελληνική λέξη ἡ περιεργία (περιέργεια και περιεργία σε διάφορες ορθογραφίες) - περιέργεια, παρέμβαση στις υποθέσεις των άλλων, ματαιοδοξία μεταφράζεται ως απελπισία. Γιατί συμβαίνει αυτό; Το γεγονός είναι ότι η απόγνωση μπορεί επίσης να εκδηλωθεί ως ματαιοδοξία: ένα άτομο βιάζεται συνεχώς, είναι πάντα σε επικοινωνία, διασκέδαση, μόνο για να μην μείνει μόνος με τον εαυτό του. Δηλαδή, ένα άτομο που δεν πάσχει από απελπισία είναι ένα άτομο που ασχολείται με το εσωτερικό, και ένα άτομο που υποφέρει από το πάθος της απελπισίας είναι ένα «εξωτερικό» άτομο που είναι διάσπαρτο.