Τροπάριο, ήχος 4
Ανυψώθηκες σε δόξα, Χριστέ ο Θεός μας, / χαίρεσαι από τον μαθητή, / με την υπόσχεση του Αγίου Πνεύματος, / από την προηγούμενη ευλογία που τους αναγγέλθηκε: / γιατί είσαι ο Υιός του Θεού, ο Λυτρωτής του κόσμου.
Όσοι πληροφορήθηκαν από αυτόν - όταν καθιερώθηκαν (στην πίστη).
...Χαρά που δημιουργείται από τον μαθητή (με τι, πώς;) - από την υπόσχεση του Αγίου Πνεύματος...
...από την προηγούμενη ευλογία που του κοινοποιήθηκε - πάλι ανεξάρτητη δοτική· μπορεί να μεταφραστεί ως εξής: αφού (όταν) η ευλογία Σου τους επιβεβαίωσε (σε τι;) - ότι είσαι ο Υιός του Θεού, ο Λυτρωτής του κόσμου - ότι είσαι ο Υιός του Θεού, ο Λυτρωτής του κόσμου.
Κοντάκιον, ήχος 6
Αφού εκπλήρωσες τη φροντίδα σου για μας, / και μας ένωσες στη γη με τα ουράνια, / ανέβηκες με δόξα, Χριστέ ο Θεός μας, / που δεν έφυγες ποτέ, / αλλά έμεινες επίμονος / και φώναξες σε όσους σε αγαπούν: / είμαι μαζί σου και κανείς δεν είναι εναντίον σου.
Έχοντας εκπληρώσει τη φροντίδα σας για εμάς - έχοντας ολοκληρώσει την Πρόνοια Σου για εμάς, τη διευθέτηση της σωτηρίας μας. Ακόμα και στη γη - ό,τι είναι στη γη, γήινο. Και κανείς δεν είναι εναντίον σου - και κανείς δεν είναι εναντίον σου.
Μεγαλείο
Σε μεγαλοποιούμε, Ζωοδόχο Χριστέ, και τιμούμε τη Θεία Ανάληψη στους ουρανούς με την πιο αγνή Σου σάρκα.
Zadostoynik
Χορωδία: Μεγάλωσε, ψυχή μου, Χριστέ Ζωοδότη, που ανέβηκε από τη γη στον ουρανό.
Ίρμος του 9ου άσμα του κανόνα: Περισσότερο από νου και λόγια, τη Θεομήτορα, που το άχρονο καλοκαίρι σε γέννησε, με μια και την ίδια σοφία μεγαλώνουμε.
Πάνω από το μυαλό και τις λέξεις - πάνω από το μυαλό και τις λέξεις (δηλαδή ακατανόητο και ανέκφραστο). Το καλοκαίρι του Διαχρονικού - στο χρόνο - του Αιώνιου.
Ο κανόνας (και, κατά συνέπεια, ο τιμώμενος) της εορτής είναι η δημιουργία του Αγίου Ιωάννη του Δαμασκηνού.