Τις τρεις πρώτες μέρες στην πρωινή λειτουργία αντί του «Ο Θεός ο Κύριος»... ψάλλεται το «Αλληλούια» και μετά το τροπάριο:
Ιδού, ο Νυμφίος έρχεται τα μεσάνυχτα, και ευλογημένος ο δούλος, τον οποίο θα βρει ο άγρυπνος· αλλά δεν είναι άξιος, αλλά ο απελπισμένος θα τον βρει. Φρόντισε, ψυχή μου, να μη σε βαρύνει ο ύπνος, μήπως παραδοθείς σε θάνατο και η βασιλεία κλειστή έξω· αλλά σήκω, φωνάζοντας: Άγιε, άγια, άγια είσαι, Θεέ, ελέησον ημάς δια της Θεοτόκου.
Ιδού, τα μεσάνυχτα, έρχεται ο Νυμφίος. Και ευλογημένος είναι εκείνος ο δούλος που βρίσκει να αγρυπνεί. αλλά είναι ανάξιος (της βασιλείας) που τον βρίσκει κοιμισμένο. Ψυχή μου! Προσέξτε να μην επιβαρυνθείτε με (πνευματικό) ύπνο, για να μην πεθάνετε με (αμαρτωλό) θάνατο και παραμείνετε έξω από τις πόρτες της βασιλείας των ουρανών. αλλά αποβάλε τον ύπνο σου φωνάζοντας: άγιος, άγιος, άγιος, ο Θεός, με τη μεσιτεία της Μητέρας του Θεού, ελέησέ μας.