Le t'i afrohemi tani me zell Nënës së Zotit, mëkatarëve dhe përulësisë, dhe le të rrëzohemi të penduar, duke thirrur nga thellësia e shpirtit tonë: Zonjë, na ndihmo, duke na pasur mëshirë, duke luftuar, humbasim nga shumë mëkate; mos i largo robërit e Tu të kotës, sepse jotja është shpresa e vetme e imamëve. (dy herë)
Lavdi, dhe tani:
Le të mos heshtim kurrë, Nënë e Zotit, për të thënë forcën Tënde në padenjë, po të mos kishe qëndruar përpara nesh duke u lutur, kush do të na çlironte nga të tilla halle, kush do të na kishte mbajtur të lirë deri tani? Ne nuk do të tërhiqemi, o Zonjë, prej Teje: sepse shërbëtorët e Tu të shpëtojnë gjithmonë nga të gjitha të këqijat.
Të vijmë shpejt dhe të vrapojmë. Të rrëzohemi - të afrohemi me hark, të biem në këmbë. Përpiquni - përpiquni, jini të zellshëm, nxitoni. Mos u largo - mos kthe, mos u kthe. Mbeturinat - më kot, pa asgjë. Një - i vetmi. Imamët - kemi.
Ne nuk do të heshtim kurrë... le të flasim për forcën Tënde - nuk do të ndalemi kurrë së foluri për fuqinë Tënde. Sikur të mos kishe qëndruar duke u falur - sepse sikur të mos kishe ndërmjetësuar (për ne me lutjet Tuaja). Nga kaq shumë - nga kaq shumë. Gjithmonë - gjithmonë. Nga të gjitha llojet e egërsisë - nga të gjitha llojet e telasheve (e ashpër në kuptimin: fatkeqësi, poshtërsi, paligjshmëri).
Dhe Ps.50: Ki mëshirë për mua, o Zot... (për tekstin dhe shpjegimin e psalmit, shiko lutjet e mëngjesit).