Irmos: Deti i jetës, i ngritur kot nga fatkeqësitë dhe stuhitë, derdhi në strehën Tënde të qetë, duke thirrur drejt Teje: ma ngri barkun nga afidet, o Mëshirplotë.
Më kot - duke parë. Fatkeqësitë - telashet, tundimet. Mbërriti - këtu: përmbarues, lundroi. Hiqni nga aphids - hiqni nga shkatërrimi. Barku im është jeta ime.
Deti i jetës, i ngritur kot nga fatkeqësitë dhe stuhitë, vërshoi në strehën Tënde të qetë, duke bërtitur drejt Teje... Sërish, renditja e fjalëve është ndryshe nga e zakonshmja. Më kot (duke parë) detin e jetës, të ngritur (të trazuar) nga një stuhi fatkeqësish (tundimesh dhe telashe) dhe duke ardhur në skelën Tënde të qetë, unë të thërras Ty...
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Jeta në tokë u kalua me kurvëri dhe shpirti im u fut në errësirë; Tani të lutem Ty, Mësues i Mëshirshëm: më çliro nga puna e këtij armiku dhe më jep mendjen të bëj vullnetin Tënd.
Ki mëshirë për mua, o Zot, ki mëshirë për mua.
Kush krijon diçka si unë? Ashtu si derri qëndron në feçe, ashtu edhe unë i shërbej mëkatit. Por ti, o Zot, më largo nga kjo poshtërsi dhe më jep zemrën të zbatoj urdhërimet e tua.
Lavdi:
Çohu, o njeri i mallkuar, te Zoti, duke kujtuar mëkatet e tua, duke rënë te Krijuesi, duke qarë dhe duke rënkuar; Ai, i cili është i mëshirshëm, do t'ju japë mendjen për të njohur vullnetin e Tij.
Dhe tani:
Virgjëresha Nënë e Zotit, më shpëto nga e keqja e dukshme dhe e padukshme, Më e pastërta, prano lutjet e mia dhe përçoji Birit Tënd, që Ai të më japë mendjen të bëj vullnetin e Tij.
Nga puna e mbjelljes së armiqësisë - nga kjo skllavëri ndaj armikut. I tillë si jam - i tillë që jam.
Jetova, tradhtova - forma të kohës së shkuar, veta e parë: jetova, tradhtova.