1. Морскиот бран, кој го криеше прогонителот од минатото, мачителот, ги сокри спасените млади под земјата: но ние, како млади, Му пееме на Господа, зашто сме славно прославени.
3. Ти, кој неконтролирано ја обесуваше целата земја на водите, гледајќи го суштеството како виси на челото, се згрози од ужас меѓу многумина, зарем не си свет, Господи, кој викаш.
4. На крстот, Авакум, гледајќи ја Твојата Божествена исцрпеност, извика со ужас: Ти ја отсече моќната сила, Добри, соединувајќи се со оние во пеколот, зашто си семоќен (Ав. 3,14; Мат. 12,29).
5. Богојавление Твое, Христе, што милосрдно дојде кај нас, Исаија, откако ја виде вечерната светлина, извика од ноќта: мртвите ќе воскреснат, и оние што се во нивните гробови ќе воскреснат и сите што се родени на земјата ќе се радуваат (Ис. 26, 18).
6. Роден сум, но не ме чуваа во градите на китовите Јона: За носење на твојот лик, кој страдаше и беше погребан, како од палатата, од ѕверот, си ги покани чуварите: тие што чуваат суетни и лажни, ја оставија оваа милост на природата. Оној кој во старите времиња го покривал гонителот и мачителот со бран на морето, децата на Самиот спасен се сокриле под земјата; но ние, како млади жени, ќе Му пееме на Господа, зашто Тој беше свечено прославен.
Ти, кој ја обеси целата земја на водите без потпора, суштеството, гледајќи те обесени на Голгота, се тресеше од голем ужас, викајќи: нема светец освен Тебе, Господи.
Авакум, гледајќи го Твоето Божествено понижување на крстот, зачудено извика: Ти го запре, Добри, владеењето на моќните, соединувајќи се со оние во пеколот како семоќен.
Гледајќи ја невечерната светлина на Твоето Богојавление, Христе, кој беше милостив кон нас, Исаија, буден во ноќта, извика: мртвите ќе воскреснат, а оние во гробовите ќе воскреснат, и сите што живеат на земјата ќе се радуваат.
Јона беше проголтан, но не содржан од утробата на китот; зашто, предобразувајќи те Тебе, Христе, кој пострада и беше предаден на погреб, излезе од ѕверот како од дворец и им извика на стражарите на Твојот гроб: држејќи се за суетни и лажни нешта, си ја изгубил самата милост.
7. Неописливо чудо: во пештерата ги избави преподобните млади од пламенот, во гробот тие се мртви, безживотни, пеат за спасение на нас: Боже Избавителу, благословен си.
8. Уплашете се од страв, небо, и нека се поместат темелите на земјата: ете, мртвите се вбројуваат меѓу живите, а малите се прифатени чудно во гробот: Благословувајте ги Неговите синови, пејте им на свештениците, воздигнувајте го народот во сите векови.
9. Не плачи за Мене, Мајко, гледајќи во гробот, Кој во твојата утроба без семе си зачна Син, зашто ќе станам и ќе се прославам, и непрестајно ќе воздигнувам со слава, како Бог, величајќи те со вера и љубов.