Kościół poświęca czterdziesty dzień po Wielkanocy na pamiątkę wniebowstąpienia Jezusa Chrystusa do nieba. Wydarzenie to krótko wspominają ewangeliści Marek i Łukasz.
Marek, rozdz. 16, art. 19 (Mk 16,19): Pan po rozmowie z nimi (uczniami) wstąpił do nieba i zasiadł po prawicy Boga.
Łukasz, rozdz. 24, art. 46-52 (Łk 24:46-52): [Ukazując się uczniom po swoim zmartwychwstaniu, Jezus Chrystus] rzekł do nich: Tak jest napisane i tak było konieczne, aby Chrystus cierpiał i trzeciego dnia zmartwychwstał... I ześlę na was obietnicę mojego Ojca; Pozostańcie jednak w mieście Jerozolimie, aż zostaniecie obdarzeni mocą z wysokości. I wyprowadził ich za miasto aż do Betanii, i wznosząc ręce, błogosławił ich. A kiedy ich pobłogosławił, zaczął się od nich oddalać i wstępować do nieba. Oddali Mu pokłon i z wielką radością powrócili do Jerozolimy.
Dużo szerzej o tym wydarzeniu opowiada ten sam ewangelista Łukasz w Dziejach Apostolskich (Dz 1,1-12).
Troparion.
Wywyższony w chwale, Chryste, Boże nasz, sprawiłeś radość uczniom przez obietnicę Ducha Świętego, która została im przekazana przez błogosławieństwo, że Ty jesteś Synem Bożym, Odkupicielem świata. Chryste Boże nasz! Wstąpiłeś w chwale, napełniając uczniów radością obietnicą Ducha Świętego, w której zapewniłeś ich o swoim błogosławieństwie, bo jesteś Synem Bożym, Odkupicielem świata.
Kontakion.
Wypełniwszy swą troskę o nas i zjednoczywszy nas na ziemi z tym, co niebieskie, wstąpiłeś w chwale, Chryste, Boże nasz, nie odchodząc, lecz pozostając wytrwałym i wołając do tych, którzy Cię miłują: Ja jestem z tobą i nikt nie jest przeciwko tobie.
Wielkość.
Wywyższamy Cię, życiodajny Chryste, i czcimy Boskie Wniebowstąpienie Twoim najczystszym Ciałem.
Irmosya.
1. Bogu Zbawicielowi, który w morzu nauczał ludzi o mokrych nogach i utopił faraona wraz ze wszystkimi jego zastępami, tylko Jemu chwalimy, bo został uwielbiony.
3. Mocą Twojego krzyża, Chryste, utwierdź moje myśli, abym śpiewał i wysławiał Twoje zbawcze wniebowstąpienie.
4. Usłyszałem dźwięk mocy krzyża, jak gdyby otworzył się przed nimi raj, i zawołałem: Chwała mocy Twojej, Panie.
5. O poranku wołamy do Ciebie, Panie, wybaw nas: Ty bowiem jesteś Bogiem naszym, czyż nie znamy innego Ciebie?
6. Przeszła nade mną otchłań, mój grób stał się wielorybem, ale wołałem do Ciebie, miłośniku ludzkości, i prawica Twoja mnie ocaliła, Panie.
7. W ognistym piecu hymnów ocaliła młodzież, błogosławiony niech będzie Bóg, nasz ojciec.
8. Z Ojca przed wiekami narodził się Syn i Bóg, a w ostatnim roku wcielenia Dziewicy Matki, śpiewajcie, kapłani, wywyższajcie lud na wszystkie wieki.
Chór.
Wywyższaj, duszo moja, Chrystusa Ożywiciela, który wstąpił z ziemi do nieba.
9. Ciebie, bardziej niż inteligencję i słowa, Matkę Bożą, która niewypowiedzianie urodziła latem Nielotnego, wywyższamy tą samą mądrością.