Irmos: Wylałeś rosę z płomieni świętych i spaliłeś sprawiedliwą ofiarę wodą; Czyń wszystko, Chryste, tak jak chcesz. Wysławiamy Cię na wieki.
Czyń wszystko, Chryste, tak jak chcesz – bo Ty wszystko, Chryste, czynisz, co chcesz (z własnej woli).
+ I spaliłeś prawą ofiarę wodą. Irmos śpiewa nie tylko ten cud Pański, który zawsze leży u podstaw 8. canto – wypływ rosy z płomienia rozpalonego pieca – ale także inny, kiedy poprzez modlitwę proroka Eliasza Pan spuścił ogień z nieba, spalając ofiarę obficie polaną wodą (1 Król. 18,30-38).
Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną.
Dlaczego Imam nie miałby płakać, gdy myślę o śmierci, gdy widzę mojego brata leżącego w grobie, niechlubnego i brzydkiego? Co tracę i na co liczę? Tylko daj mi, Panie, przed końcem pokutę. (dwa razy)
Sława:
Wierzę, że przyjdziesz sądzić żywych i umarłych, i każdy stanie na swoim miejscu, starzy i młodzi, władcy i książęta, dziewice i kapłanki; gdzie się znajdę? Dlatego wołam: daj mi, Panie, pokutę przed końcem.
A teraz:
Najczystsza Matko Boża, przyjmij moją niegodziwą modlitwę i uchroń mnie od bezczelnej śmierci i daj mi pokutę przed końcem.
Kiedy - kiedy. Daj to - daj to. Księża to księża.