Irmos: Chodźcie, ludzie, zaśpiewajmy pieśń Chrystusowi Bogu, który podzielił morze i uczył ludzi, nawet od dzieła Egiptu, jakby był uwielbiony.
Chór: Serce czyste stwórz we mnie, Boże, i ducha prawego odnów w łonie moim.
Niech Twoje Najświętsze Ciało, o najłaskawszy Panie, będzie chlebem życia wiecznego i Uczciwą Krwią oraz lekarstwem na różnorodne dolegliwości.
Chór: Nie odrzucaj mnie od swojego oblicza i nie odbieraj mi Twojego Ducha Świętego.
Przeklęty, skalany czynami nie do zastąpienia, niegodny jestem, Chryste, Przeczystego Ciała i Boskiej Krwi Twojej, przyjąć Komunię, którą mi raczyłeś.
Chór: Najświętsza Bogurodzico, ratuj nas.
Theotokos: Dobra Ziemio, Błogosławiona Oblubienico Boga, Wegetując i ratując świat, daj mi ten pokarm, abym mógł się ocalić.
Przyjdź - przyjdź. Temu, który nauczał – temu, który prowadził. Ci, których wyprowadził z dzieła Egiptu - których wyprowadził z niewoli egipskiej. Bo został uwielbiony – bo został uwielbiony. Życie wieczne - życie wieczne. Blagouterobne – miłosierny (przypadek wokalny). Czyny bez miejsca są czynami obscenicznymi. Klasa - ucho. Zamrożone - uprawiane. Nieuprawiany - nieuprawiany. Ten je – przyjmuje Go jako pokarm.
+ Dobra Ziemio, Błogosławiona Oblubienica Boża, Klas, wegetowała odkopana i zbawiająca świat... Najświętsza Bogurodzica jawi się tu jako żyzna ziemia (Dobra Ziemia), z której wyrósł zbawiający świat Kolec (Chrystus), który wyrósł Sam, bez udziału człowieka (odkopano: orati – orać); tutaj jest wskazanie na wieczne dziewictwo Najświętszej Bogurodzicy.