Κύριε Θεέ μου, γνωρίζοντας ότι δεν είμαι άξιος, είμαι ικανοποιημένος από κάτω, ώστε κάτω από τη στέγη του ναού της ψυχής μου μπήκες, όλος άδειος και πεσμένος, και δεν υπάρχει μέρος μέσα μου άξιο να σκύψω το κεφάλι σου. Αλλά όπως ταπεινώσατε τον εαυτό σας από πάνω για χάρη μας, ταπεινωθείτε τώρα στην ταπεινοφροσύνη μου. Και όπως το έλαβες στο λάκκο και στη φάτνη χωρίς λόγια, ξαπλωμένος, θα το πάρω στην άφωνη φάτνη της ψυχής μου και θα το φέρω στο μολυσμένο σώμα μου. Και όπως δεν παρέλειψες να έρθεις και να ανάψεις τους αμαρτωλούς στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού, έτσι και στο σπίτι της ταπεινής μου ψυχής, λεπρών και αμαρτωλών, νήματα ευγενείας. Και παρόλο που δεν απέρριψες μια πόρνη και έναν αμαρτωλό σαν εμένα, που ήρθε και σε άγγιξε, ελέησέ με, έναν αμαρτωλό, που έρχεται και σε αγγίζει. Και όπως δεν αποστρεφόσουν τα βρώμικα και ακάθαρτα χείλη της που σε φιλούσαν, κάτω από τα δικά μου, απεχθάνεσαι αυτά τα μολυσμένα και ακάθαρτα χείλη, κάτω από τα ποταπά και ακάθαρτα χείλη μου, και τη βρωμισμένη και ακάθαρτη γλώσσα μου.
Αλλά το κάρβουνο του Παναγίου Σου Σώματος, και το Τίμιο Αίμα Σου, ας είναι για μένα, για τον αγιασμό και τη φώτιση και την υγεία της ταπεινής ψυχής και του σώματός μου, για την ανακούφιση των βαρών πολλών αμαρτιών μου, για την προστασία από όλες τις πράξεις του διαβόλου, για την εκδίωξη και την απαγόρευση του κακού και του κακού μου εθίμου, για την εφαρμογή των παθών Η Θεία σου χάρη, και η ιδιοποίηση της Βασιλείας Σου. Έρχομαι σε Σένα όχι σαν να περιφρονώ, Χριστέ Θεέ μας, αλλά σαν να τολμώ στην άφατη καλοσύνη Σου. Και ας μην αποσυρθώ από τη συναναστροφή Σου εν μέσω της επικοινωνίας Σου. Θα με κυνηγήσει ο νοερός λύκος. Με τον ίδιο τρόπο προσεύχομαι σε Σένα: ως ο μόνος Άγιος, Δάσκαλε, αγίασε την ψυχή και το σώμα μου, μήτρα και μήτρα, και ανανέωσε με όλα, και ρίζωσε τον φόβο Σου στα εδάφη μου. και δημιούργησε τον αγιασμό Σου αχώριστα από μένα. και γίνε βοηθός και μεσίτης μου, τροφοδοτώντας την κοιλιά μου στον κόσμο, κάνοντάς με άξιο να σταθώ στα δεξιά Σου με τους αγίους Σου, τις προσευχές και τις ικεσίες της Αγνότερης Μητέρας Σου, των άυλων υπηρετών Σου και των Αγνότατων Δυνάμεων και όλων των αγίων που σε ευχαριστούν από τους αιώνες. Αμήν.
Επειδή δεν είμαι άξιος, είμαι λιγότερο ικανοποιημένος - ξέρω ότι είμαι ανάξιος και όχι επαρκής (οι λέξεις ικανοποιημένος και άξιος είναι συνώνυμες, έχουν την ίδια σημασία. Η χρήση συνώνυμων λέξεων σε μια φράση για να ενισχύσει το νόημα είναι χαρακτηριστικό τόσο της γλώσσας της Βίβλου όσο και της γλώσσας των προσευχών). Zanezhe - γιατί. Είναι άδειο και πεσμένο - είναι άδειο και ερειπωμένο. Όχι imashi - Δεν κερδίζεις. Σκύψτε το κεφάλι σας - όπου (Εσείς) μπορείτε να σκύψετε το κεφάλι σας. Όπως μας ταπείνωσες από ψηλά για τον εαυτό σου - όπως (κατέβηκες) από ύψη (ουράνια) και ταπείνωσες τον εαυτό σου για εμάς. Όπως ακριβώς μας δέχτηκες - όπως ήθελες, όπως ήθελες. Στη φάτνη των άλεκτων ζώων (αλεξία - ζώα). Σίτσε - έτσι. Το άλεκτο της ψυχής μου - παράλογο, απερίσκεπτο της ψυχής μου.
Στα ούδη - στα μέλη του σώματος. Ανατροφή – καθοδήγηση (όπως ο τιμονιέρης κατευθύνει ένα πλοίο). Η κοιλιά μου είναι η ζωή μου. Τιμώντας με - τιμώντας με. Το να στέκεσαι στα δεξιά Σου στέκεσαι στα δεξιά Σου (δηλαδή με τους δίκαιους).
+ Και δεν είσαι άξιος για θέση μέσα μου, για να μπορείς να σκύβεις το κεφάλι σου... Τα λόγια του Κυρίου: Οι αλεπούδες έχουν τρύπες και τα πουλιά του ουρανού έχουν φωλιές, αλλά ο Υιός του Ανθρώπου δεν έχει πού να βάλει το κεφάλι του (Ματθ. 8:20· Λουκάς 9:58) - η προσευχή απευθύνεται σε εμάς προσωπικά: εμείς πρέπει να γίνουμε ο τόπος του Χριστού.
Αλλά όπως μας ταπείνωσες από πάνω για χάρη σου, ταπεινώσου τώρα στην ταπεινοφροσύνη μου. Η λέξη ταπεινοφροσύνη σε αυτή τη φράση παίζει με όλες τις αποχρώσεις της σημασίας της. Οι λέξεις «ταπείνωσες τον εαυτό σου από ψηλά» σημαίνουν και «κατέβηκες από ψηλά» και «ταπείνωσες τον εαυτό σου». Οι λέξεις ταπεινώστε τον εαυτό σας και τώρα η ταπεινοφροσύνη μου υποστηρίζει και αναπτύσσει και τις δύο αυτές έννοιες: κατεβείτε τώρα από τα Ουράνια ύψη σε μένα, που είμαι κάτω. ταπείνωσε τον εαυτό σου τώρα σε μένα, ασήμαντο... και ταπεινά, χωρίς υπερηφάνεια, να σε καλεί. (Στο ελληνικό κείμενο, όπου στα σλαβικά υπάρχει ταπεινοφροσύνη - η λέξη (συμμετρίασον), δηλαδή «ανάλογα»: παρομοίασε τον εαυτό σου με το μέγεθος!).
Όπως αντιληφθήκατε στο άντρο και στη φάτνη χωρίς λόγια που βρίσκεται γύρω... - βλέπε: Λουκάς 2:7.
Γιατί δεν παρέλειψες να ενδώσεις και να ανάψεις τα κεριά των αμαρτωλών στο σπίτι του Σίμωνα του λεπρού... - βλέπε: Ματθαίος 26:6. Μάρκος 14:3.
Όπως δεν απέρριψες μια πόρνη και έναν αμαρτωλό σαν εμένα, που ήρθε και σε άγγιξε... όπως δεν απέχτηκες τα ακάθαρτα χείλη της και τα ακάθαρτα που σε φιλούσαν... - βλέπε: Λουκάς 7:36-50.
Ας μην αποσυρθώ από την κοινωνία Σου στα βάθη της επικοινωνίας Σου. Θα με κυνηγήσει ο νοερός λύκος... Και πάλι έχουμε μπροστά μας μια φράση χαρακτηριστικής ελληνικής δομής: η άρνηση δεν ισχύει όχι για τις άμεσες λέξεις, αλλά για τη φράση στο σύνολό της: «Ας μη συμβεί, μακριά από Σένα, να με απαγάγει ένας πνευματικός λύκος».