Interpretimet e Psalmit 34:
Psalm për Davidin.
Gjyko, Zot, ata që më ofendojnë, mundi ata që më luftojnë. Merr armën dhe mburojën dhe ngrihu në ndihmën time. Hiq shpatën dhe burgos ata që më përndjekin. Fjalët e shpirtit tim: Unë jam shpëtimi yt. Le të turpërohen dhe të turpërohen ata që kërkojnë shpirtin tim, le të kthehen dhe të turpërohen ata që mendojnë keq për mua. Le të jenë si pluhuri para erës dhe Engjëlli i Zotit t'i fyejë. Rruga e tyre qoftë e errët dhe e zvarritur dhe Engjëlli i Zotit t'i ndjekë, sepse më kot kam fshehur shkatërrimin e rrjetës sime, duke fyer shpirtin tim më kot. Le t'i vijë një rrjetë që ai nuk e njeh dhe le ta përqafojë një kurth i fshehur dhe le të bjerë në rrjetë. Shpirti im do të gëzohet në Zotin, do të gëzohet në shpëtimin e tij. Të gjitha kockat e mia thërrasin: Zot, Zot, kush është si ti? Çliroje të varfërin nga duart e atyre që e forcojnë dhe të varfërin dhe të mjerin nga ata që e plaçkitin. Pasi u ngrita si dëshmitar i padrejtësisë, edhe pse nuk e dija, më pyeta. Të ligun e kam shpërblyer me karrocë të mirë dhe dëshpërimin e shpirtit tim. Por kur ndjeva të ftohtë, vesha një thes dhe e përula shpirtin me agjërim dhe lutja ime u kthye në gji. Ndërsa i pëlqejmë fqinjit tonë, si vëllai ynë, ne përulemi duke qarë dhe vajtuar. Dhe ajo u gëzua për mua dhe u mblodh; mblodhi plagët e saj kundër meje, por nuk e dinte, u përça dhe nuk u prek. Më tundoni, më imitoni me imitim, më kërcitni dhëmbët. Zot, kur do ta shohësh? Ruaje shpirtin tim nga ligësia e tyre, nga luani i të vetëmlindurit tim. Do të të rrëfej në kishë midis shumë njerëzve, midis njerëzve të rëndë do të të lavdëroj. Mos u gëzofshin për mua ata që janë armiq me mua padrejtësisht, ata që më urrejnë dhe ata që më përçmojnë. Sepse kam fjalë paqësore dhe mendime lajka kundër zemërimit. Më zgjove gojën duke vendosur: mirë, mirë, na e sheh me sy. E ke parë, Zot, por mos hesht. Zot, mos më lër. Çohu, o Zot, dhe vendos gjykimin tim, o Perëndia im dhe Zoti im, mbi tokën time. Gjyko, o Zot, sipas drejtësisë sate, o Zot, Perëndia im, dhe le të mos gëzohen për mua. Le të mos qajnë në zemrat e tyre: mirësia, mirësia e shpirtrave tanë; le të mos qajnë: nga gllabërimi i tij. U turpërofshin dhe u turpërofshin ata që gëzohen për të keqen time, dhe le të vishen me turp dhe turp ata që flasin kundër meje. Le të gëzohen dhe le të ngazëllohen ata që dëshirojnë drejtësinë time dhe le të thonë: "Lavdëruar qoftë Zoti, që dëshiron paqen për shërbëtorin e tij". Dhe gjuha ime do të mësojë drejtësinë tënde, lëvdimin tënd tërë ditën.
Сꙋдѝ, гдⷭ҇и, ѡ҆би́дѧщыѧ мѧ̀, поборѝ борю́щыѧ мѧ̀. Прїимѝ ѻ҆рꙋ́жїе и҆ щи́тъ и҆ воста́ни въ по́мощь мою̀: и҆зсꙋ́ни ме́чь и҆ заключѝ сопроти́въ гонѧ́щихъ мѧ̀: рцы̀ дꙋшѝ мое́й: спⷭ҇нїе твоѐ є҆́смь а҆́зъ. Да постыдѧ́тсѧ и҆ посра́мѧтсѧ и҆́щꙋщїи дꙋ́шꙋ мою̀, да возвратѧ́тсѧ вспѧ́ть и҆ постыдѧ́тсѧ мы́слѧщїи мѝ ѕла̑ѧ. Да бꙋ́дꙋтъ ꙗ҆́кѡ пра́хъ пред̾ лице́мъ вѣ́тра, и҆ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень ѡ҆скорблѧ́ѧ и҆̀хъ: да бꙋ́детъ пꙋ́ть и҆́хъ тьма̀ и҆ по́лзокъ, и҆ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень погонѧ́ѧй и҆̀хъ: ꙗ҆́кѡ тꙋ́не скры́ша мѝ па́гꙋбꙋ сѣ́ти своеѧ̀, всꙋ́е поноси́ша дꙋшѝ мое́й. Да прїи́детъ є҆мꙋ̀ сѣ́ть, ю҆́же не вѣ́сть, и҆ лови́тва, ю҆́же скры̀, да ѡ҆бы́метъ и҆̀, и҆ въ сѣ́ть да впаде́тъ въ ню̀. Дꙋша́ же моѧ̀ возра́дꙋетсѧ ѡ҆ гдⷭ҇ѣ, возвесели́тсѧ ѡ҆ спⷭ҇нїи є҆гѡ̀. Всѧ̑ кѡ́сти моѧ̑ рекꙋ́тъ: гдⷭ҇и, гдⷭ҇и, кто̀ подо́бенъ тебѣ̀; и҆збавлѧ́ѧй ни́ща и҆з̾ рꙋкѝ крѣ́пльшихъ є҆гѡ̀, и҆ ни́ща, и҆ ᲂу҆бо́га ѿ расхища́ющихъ є҆го̀. Воста́вше на мѧ̀ свидѣ́телє непра́веднїи, ꙗ҆̀же не вѣ́дѧхъ, вопроша́хꙋ мѧ̀. Возда́ша мѝ лꙋка̑ваѧ воз̾ бл҃га̑ѧ, и҆ безча́дїе дꙋшѝ мое́й. А҆́зъ же, внегда̀ ѻ҆нѝ стꙋжа́хꙋ мѝ, ѡ҆блача́хсѧ во вре́тище и҆ смирѧ́хъ посто́мъ дꙋ́шꙋ мою̀, и҆ моли́тва моѧ̀ въ нѣ́дро моѐ возврати́тсѧ. Ꙗ҆́кѡ бли́жнемꙋ, ꙗ҆́кѡ бра́тꙋ на́шемꙋ, та́кѡ ᲂу҆гожда́хъ: ꙗ҆́кѡ пла́чѧ и҆ сѣ́тꙋѧ, та́кѡ смирѧ́хсѧ. И҆ на мѧ̀ возвесели́шасѧ и҆ собра́шасѧ: собра́шасѧ на мѧ̀ ра̑ны, и҆ не позна́хъ: раздѣли́шасѧ, и҆ не ᲂу҆мили́шасѧ. И҆скꙋси́ша мѧ̀, подражни́ша мѧ̀ подражне́нїемъ, поскрежета́ша на мѧ̀ зꙋбы̀ свои́ми. Гдⷭ҇и, когда̀ ᲂу҆́зриши; ᲂу҆стро́й дꙋ́шꙋ мою̀ ѿ ѕлодѣ́йства и҆́хъ, ѿ лє́въ є҆диноро́днꙋю мою̀. И҆сповѣ́мсѧ тебѣ̀ въ цр҃кви мно́зѣ, въ лю́дехъ тѧ́жцѣхъ восхвалю́ тѧ. Да не возра́дꙋютсѧ ѡ҆ мнѣ̀ враждꙋ́ющїи мѝ непра́веднѡ, ненави́дѧщїи мѧ̀ тꙋ́не и҆ помиза́ющїи ѻ҆чи́ма: ꙗ҆́кѡ мнѣ̀ ᲂу҆́бѡ ми̑рнаѧ глаго́лахꙋ, и҆ на гнѣ́въ лє́сти помышлѧ́хꙋ. Разшири́ша на мѧ̀ ᲂу҆ста̀ своѧ̑, рѣ́ша: бла́гоже, бла́гоже, ви́дѣша ѻ҆́чи на́ши. Ви́дѣлъ є҆сѝ, гдⷭ҇и, да не премолчи́ши: гдⷭ҇и, не ѿстꙋпѝ ѿ менє̀. Воста́ни, гдⷭ҇и, и҆ вонмѝ сꙋдꙋ̀ моемꙋ̀, бж҃е мо́й и҆ гдⷭ҇и мо́й, на прю̀ мою̀. Сꙋди́ ми, гдⷭ҇и, по пра́вдѣ твое́й, гдⷭ҇и бж҃е мо́й, и҆ да не возра́дꙋютсѧ ѡ҆ мнѣ̀. Да не рекꙋ́тъ въ сердца́хъ свои́хъ: бла́гоже, бла́гоже дꙋшѝ на́шей: нижѐ да рекꙋ́тъ: пожро́хомъ є҆го̀. Да постыдѧ́тсѧ и҆ посра́мѧтсѧ вкꙋ́пѣ ра́дꙋющїисѧ ѕлѡ́мъ мои̑мъ: да ѡ҆блекꙋ́тсѧ въ стꙋ́дъ и҆ сра́мъ велерѣ́чꙋющїи на мѧ̀. Да возра́дꙋютсѧ и҆ возвеселѧ́тсѧ хотѧ́щїи пра́вды моеѧ̀: и҆ да рекꙋ́тъ вы́нꙋ, да возвели́читсѧ гдⷭ҇ь, хотѧ́щїи ми́ра рабꙋ̀ є҆гѡ̀. И҆ ѧ҆зы́къ мо́й поꙋчи́тсѧ пра́вдѣ твое́й, ве́сь де́нь хвалѣ̀ твое́й.
O Zot, përleshu me ata që përleshen me mua; lufto me ata që luftojnë kundër meje.