Interpretacje Psalmu 22:
Psalm do Dawida.
Pan mnie prowadzi i niczego mi nie pozbawia. W zielonym miejscu mnie osiedlili, na wodzie wychowali w pokoju. Nawróć moją duszę, prowadź mnie drogą sprawiedliwości, przez wzgląd na Twoje imię. Choćbym chodził w cieniu śmierci, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną, Twoja laska i Twoja laska, która mnie pocieszy. Przygotowałeś przede mną stół przeciwko tym, którzy byli wobec mnie zimni, namaściłeś oliwą moją głowę, a Twój kielich upija mnie jak potężna moc. A miłosierdzie Twoje ogarnie mnie po wszystkie dni mego życia i sprawi, że będę mieszkał w domu Pańskim przez długie dni.
а҃. Гдⷭ҇ь пасе́тъ мѧ̀, и҆ ничто́же мѧ̀ лиши́тъ.
а҃. Psalm Dawidowy. Pan jest pasterzem moim, na niczem mi nie zejdzie.
в҃. На мѣ́сте ѕла́чнѣ, та́мѡ всели́ мѧ, на водѣ̀ поко́йнѣ воспита́ мѧ.
в҃. Na paszach zielonych postawił mię; a do wód cichych prowadzi mię.
г҃. Дꙋ́шꙋ мою̀ ѡ҆братѝ, наста́ви мѧ̀ на стєзѝ пра́вды, и҆́мене ра́ди своегѡ̀.
г҃. Duszę moję posila: prowadzi mię ścieszkami sprawiedliwości dla imienia swego.
д҃. А҆́ще бо и҆ пойдꙋ̀ посредѣ̀ сѣ́ни сме́ртныѧ, не ѹ҆бою́сѧ ѕла̀, ꙗ҆́кѡ ты̀ со мно́ю є҆сѝ: же́злъ тво́й и҆ па́лица твоѧ̀, та̑ мѧ̀ ѹ҆тѣ́шиста.
д҃. Choćbym też chodził w dolinie cienia śmierci, nie będę się bał złego, albowiemeś ty ze mną; laska twoja, i kij twój, te mię cieszą.
є҃. Ѹ҆гото́валъ є҆сѝ предо мно́ю трапе́зꙋ сопроти́въ стꙋжа́ющымъ мнѣ̀: ѹ҆ма́стилъ є҆сѝ є҆ле́омъ главꙋ̀ мою̀, и҆ ча́ша твоѧ̀ ѹ҆поѧва́ющи мѧ̀, ꙗ҆́кѡ держа́вна.
є҃. Przed obliczem mojem gotujesz stół przeciwko nieprzyjaciołom moim; pomazałeś olejkiem głowę moję, kubek mój jest opływający.
ѕ҃. И҆ млⷭ҇ть твоѧ̀ пожене́тъ мѧ̀ всѧ̑ дни̑ живота̀ моегѡ̀, и҆ є҆́же всели́тимисѧ въ до́мъ гдⷭ҇ень въ долготꙋ̀ дні́й.
ѕ҃. Nadto dobrodziejstwo i miłosierdzie twe pójdą za mną po wszystkie dni żywota mego, a będę mieszkał w domu Pańskim na długie czasy.