დაბინძურებული ბაგეებიდან, საზიზღარი გულიდან, უწმინდური ენიდან, შებილწული სულისგან, მიიღე ჩემი ვედრება, ჩემო ქრისტე, და ნუ ზიზღი მე, არც ჩემი სიტყვები, არც ჩემი გზები და არც ჩემი ურცხვობა. მომეცი, რომ გაბედულად ვთქვა ის, რაც მსურს, ჩემო ქრისტე. უფრო სწორად, მასწავლე რა უნდა გავაკეთო და ვთქვა. მე უფრო მეტად შევცოდე, ვიდრე იმ ცოდვილ ქალს, რომელმაც შეიტყო, სად ცხოვრობდი, იყიდა მირონი და გაბედულად მოვიდა შენი ფეხების საცხებლად, ჩემო ღმერთო, ჩემო მოძღვართან და ჩემს ქრისტესთან. როგორც შენ არ უარყავი იგი, როცა გულიდან მიუახლოვდა, არც, სიტყვაო, ზიზღით აღივსე ჩემდამი, მაგრამ მომეცი შენი ფეხები, რომ მოვკრავ და ვაკოცო და ცრემლების ღვარცოფით, როგორც ყველაზე ძვირფასი მირონით, გაბედო მათი ცხება. განმიბანე მე ცრემლითა ჩემითა და განმიწმინდე მე მათ მიერ, სიტყვაო; მიიტევე ჩემი დანაშაული და მომიტევე. შენ იცი ჩემი ბოროტების სიმრავლე, იცი ჩემი წყლულები და ხედავ ჩემს ჭრილობებს; არამედ შენ იცი ჩემი რწმენა და ხედავ ჩემს კეთილ ზრახვებს და ისმენ ჩემს კვნესას. არაფერია დაფარული შენგან, ღმერთო ჩემო, ჩემო შემოქმედო, ჩემო გამომსყიდველო, არც ცრემლი და არც წვეთი. ჩემი ჯერ არ შესრულებული საქმეები შენმა თვალებმა დაინახეს და შენს წიგნში ჯერ კიდევ დაუსრულებელი რამ დაწერილია შენ მიერ. იხილე ჩემი სიმდაბლე, იხილე ჩემი ზეთი, რაოდენ დიდია იგი და ყოველი ჩემი ცოდვა წაიღე ჩემგან, ღმერთო ყოველთაო; რომ სუფთა გულით, აკანკალებული გონებითა და დამნანი სულით მივიღო შენი უმწიკვლო და უწმინდესი საიდუმლოებები, რომლებითაც აცოცხლებს და განღმრთობა ყველა, ვინც ჭამს და სვამს გულის სიწმინდით. რადგან შენ, ჩემო მოძღვარო, თქვი: ყოველი, ვინც ჭამს ჩემს ხორცს და სვამს ჩემს სისხლს, ჩემში რჩება, მე კი მასში. ჭეშმარიტია ჩემი მოძღვრისა და ღმერთის ყოველი სიტყვა; რადგან ვინც ეზიარება ღვთაებრივ და განმაღმრთობელ მადლს, აღარ არის მარტო, არამედ შენთან, ჩემო ქრისტე, სამმზის შუქი, რომელიც ანათებს სამყაროს. და რომ არ დავრჩე მარტო შენს გარეშე, სიცოცხლის მომცემი, ჩემი სუნთქვა, ჩემი სიცოცხლე, ჩემი სიხარული, სამყაროს ხსნა, ამიტომ მოგიახლოვდი, როგორც შენ ხედავ, ცრემლებითა და დამნანი სულით. ო, ჩემი დანაშაულის გამოსასყიდი, გევედრები, რომ მიმიღო და ვეზიარები შენს მაცოცხლებელ და სრულყოფილ საიდუმლოებებს, რათა დარჩე, როგორც შენ თქვი, ჩემთან ერთად, სამჯერ უბედური, რათა მატყუარა, შენი მადლის გარეშე არ მიპოვო, და მზაკვრულად არ მომიშოროს სიტყვები. მაშასადამე, შენს წინაშე ვვარდები და მხურვალედ გღაღადებ შენ: როგორც მიიღე უძღები და ცოდვილი ქალი, რომელიც მიუახლოვდა, ისე მიმიღე მე, უძღები და გარყვნილი, მოწყალეო. მოწყენილი სულით მოვედი შენთან. მე ვიცი, მაცხოვარო, რომ არცერთს არ შესცოდა შენ წინააღმდეგ, როგორც მე და არც ის საქმეები ჩამიდენია, რაც მე ჩავიდინე. მაგრამ ეს კიდევ ერთხელ ვიცი, რომ არც ჩემი დანაშაულების სიდიდე და არც ჩემი ცოდვების სიმრავლე არ აღემატება ჩემი ღმერთის უხვი სულგრძელობას და კაცობრიობისადმი მის უზომო სიყვარულს; მაგრამ თანამგრძნობი წყალობით ასუფთავებ და ანათლებ მათ, ვინც მხურვალედ მოინანიებს, და აქცევ მათ სინათლის თანაზიარებს, შენს ღვთაებრიობას განუწყვეტლივ. და, ანგელოზებისთვის და ადამიანთა გონებისთვის უცნაური, შენ ესაუბრები მათ დროდადრო, როგორც შენს ნამდვილ მეგობრებს. ეს ყველაფერი გამბედავს, ეს ყველაფერი მაძლევს ფრთებს, ქრისტე. და გამბედაობა მივიღო ჩვენთვის შენი სარგებლობის სიმდიდრედან, ვხარობ და ვკანკალებ ერთბაშად, მე ვზიარებ ცეცხლს, მე, ბალახი. და, უცნაური საოცრება! მე გაშტერებული ვარ მოხმარების გარეშე, როგორც ძველი ბუჩქი იწვა მოხმარების გარეშე. ახლა მადლიერი გონებითა და მადლიერი გულით, მადლიერებით ჩემი წევრებით, სულითა და სხეულით, თაყვანს ვცემ და გადიდებ და გადიდებ შენ, ღმერთო ჩემო, რადგან კურთხეული ხარ შენ ახლაც და უკუნითი უკუნისამდე.