Ίρμος: Τα σοφά παιδιά δεν υπηρέτησαν το χρυσό σώμα, και οι ίδιοι μπήκαν στις φλόγες, και βλαστήμησαν τους θεούς τους, και φώναξαν μέσα στις φλόγες, και ράντισα τον άγγελο: η προσευχή των χειλιών σου ήδη εισακούστηκε.
Δημιούργησε μέσα μου μια καθαρή καρδιά, Θεέ, και ανανέωσε ένα ορθό πνεύμα στην κοιλιά μου.
Πηγή των καλών, κοινωνία, Χριστέ, των αθανάτων Σου Μυστηρίων τώρα φως, και ζωή, και απάθεια, και προς προαγωγή και αύξηση της θείας αρετής, μεσίτεψε, ο μόνος Αγαθός, γιατί σε δοξάζω.
Μη με απομακρύνεις από την παρουσία Σου και μην πάρεις το Άγιο Πνεύμα Σου από μένα.
Είθε να ελευθερωθώ από τα πάθη, και από εχθρούς, και από ανάγκη, και από όλες τις θλίψεις, με τρόμο και αγάπη, με ευλάβεια, ω Εραστή της ανθρωπότητας, πλησιάζω τώρα τα αθάνατα και Θεία Μυστήρια Σου, και εγγυώμαι να ψάλλω: Ευλογητός είσαι, Κύριε, ο Θεός των πατέρων μας.
Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς.
Θεοτόκος: Που γέννησε τον Σωτήρα Χριστό περισσότερο από το νου, Θεοφιλέστατη, σε προσεύχομαι τώρα, δούλε Σου, την Καθαρή Ακάθαρτη: που θέλεις τώρα να πλησιάσω τα αγνότερα Μυστήρια, καθάρισε με όλους από τη μολύνση της σάρκας και του πνεύματος.
Αφού δεν υπηρέτησαν, περπάτησαν, έβριζαν, φώναξαν - δεν υπηρέτησαν, πήγαν, χλεύασαν, φώναξαν (μορφές παρελθοντικού χρόνου - αόριστος γ' πληθυντικού προσώπου). Όροσι - τους πότισα (ορόσι - τύπος παρελθοντικού χρόνου - αόριστος γ ́ ενικό πρόσωπο· εγώ - τους). Μόλις ακούστηκε, ακούστηκε. Η πηγή των αγαθών είναι η πηγή των αγαθών, όλων των καλών πραγμάτων (πρβλ.: Θησαυρός των αγαθών, στην προσευχή προς το Άγιο Πνεύμα). Οι πιο Θεϊκές αρετές - όλη η τελειότητα, η ύψιστη αρετή, η υψηλότερη πνευματική ανδρεία (έτσι μπορεί κανείς να μεταφέρει το νόημα της αρχικής ελληνικής έκφρασης). Intercessively - ένα μέσο, ένα όργανο (μια εξήγηση της φράσης στο σύνολό της δίνεται παρακάτω). Ο Ένας είναι Μακάριος - ο μόνος Αγαθός, ο Ελεήμων (έκκληση - κλητική περίπτωση). Περισσότερο από το μυαλό - ακατανόητο για το μυαλό. Θεοχαριτωμένος - έχοντας λάβει τη χάρη από τον Θεό, ευλογημένη από τον Θεό.
Πηγή των καλών, κοινωνία Χριστέ, των αθανάτων Μυστηρίων Σου τώρα, ας είναι φως, και ζωή, και απάθεια, και για προαγωγή και αύξηση της πιο Θείας αρετής, μεσολαβητικά... Αυτή η φράση έχει διατηρήσει την τυπική ελληνική δομή. Για να το καταλάβουμε, παρουσιάζουμε τα μέλη της πρότασης με μια σειρά προσιτή στην αντίληψή μας: Κοινωνία, Χριστέ, των αθανάτων Μυστηρίων Σου / είθε / τώρα / να είμαι πηγή καλών πραγμάτων: φως, και ζωή, και απάθεια (m), και (να είναι επίσης) μεσολαβητικό (δηλαδή ένα μέσο που οδηγεί σε ένα αποτέλεσμα) / στην πρόοδο και την αύξηση της ύψιστης πνευματικής αρετής. Εάν, ακόμη και μετά την εξέταση των συστατικών μερών, είναι δύσκολο να αντιληφθείτε το νόημα της φράσης, τότε αυτό σημαίνει ότι έχουμε μπροστά μας μια από τις λίγες περιπτώσεις που αξίζει να μεταφράσουμε μια απλή μετάφραση του τροπαρίου (αλλά ταυτόχρονα η ποίηση μετατρέπεται σε εκλεπτυσμένη πεζογραφία):
Είθε η κοινωνία των αθανάτων Μυστηρίων Σου, Χριστέ, να είναι πηγή ευλογίας για μένα τώρα - ας είναι φως, ζωή και απάθεια, ας με οδηγήσει στην επιτυχία στην ύψιστη τελειότητα και στην αύξησή της, ω μόνο Ελεήμων, να Σε δοξάζω!
Είθε να απαλλαγώ από πάθη, και εχθρούς, και ανάγκες, και κάθε είδους θλίψη... Η εκκλησιαστική σλαβική λέξη «πάθος», όπως και το ελληνικό «πάθος», η μετάφραση του οποίου είναι, σημαίνει και αμαρτωλό πάθος και βάσανα. Σε αυτό το τροπάριο (όπως και σε πολλά άλλα κείμενα) και οι δύο κατανοήσεις είναι αποδεκτές.