Pierwszy tydzień Wielkiego Postu różni się od pozostałych szczególną surowością postu i czasem trwania nabożeństwa.
W jednej ze sticher nieszporów pierwszego dnia tego tygodnia Kościół uczy wiernych, na czym polega prawdziwy post:
"Pośćmy przyjemnym postem, przyjemnym Panu. Prawdziwy post to wyrzeczenie się zła, wstrzemięźliwość języka, odrzucenie złości, wyrzeczenie się pożądliwości, mówienia, kłamstwa i krzywoprzysięstwa. W przypadku tych zubożeń post jest prawdziwy i korzystny."
Ta sama stichera w środę tego samego tygodnia:
Skoro pościmy, bracia, fizycznie, pośćmy także duchowo: rozwiązujmy wszelkie zjednoczenia nieprawości, przełamujmy upór potrzebnych zmian, rozrywajmy wszelkie niesprawiedliwe skreślenia: głodnym damy chleb, a biednych bezkrwawych wprowadzimy do ich domów, abyśmy dostąpili wielkiego miłosierdzia od Chrystusa Boga.
Bracia! Poszcząc ciałem, pośćmy duchem: rozwiążmy każdy splot kłamstw; Zniszczmy nieprawdę obowiązków narzuconych siłą (na bliźniego), wyniszczymy wszelkie niesprawiedliwe zapisy, głodnym damy chleb, a bezdomnym żebrakom damy schronienie, aby otrzymać wielkie miłosierdzie od Chrystusa Boga.
W Wielkiej Kompletie przez pierwsze cztery dni kanonik pokutny św. Andrzeja z Kryckiego ze wzruszającym śpiewem: „Zmiłuj się nade mną, Boże, zmiłuj się nade mną!”