Ίρμος: Τα σοφά παιδιά δεν υπηρέτησαν τη χρυσή εικόνα, αλλά μπήκαν τα ίδια στη φλόγα και έβριζαν τους ειδωλολατρικούς θεούς. Έκλαψαν στη μέση της φλόγας, και ο άγγελος τους στόλισε: Ήδη η προσευχή των χειλιών σου εισακούστηκε.
Δημιούργησε μέσα μου μια καθαρή καρδιά, Θεέ, και ανανέωσε ένα σωστό πνεύμα μέσα μου.
Τροπάρια: Είθε η κοινωνία των αθανάτων Μυστηρίων Σου, η πηγή των ευλογιών, Χριστέ, να είναι σε μένα τώρα φως, και ζωή, και απάθεια και για πρόοδο και αύξηση στις θεϊκότερες αρετές, ω μόνο Καλέ, να σε δοξάσω.
Μη με διώχνεις μακριά από την παρουσία Σου και μη μου παίρνεις το Άγιο Πνεύμα Σου.
Για να ελευθερωθώ από τα πάθη, τους εχθρούς, την ανάγκη και κάθε θλίψη, πλησιάζω τώρα με τρόμο, αγάπη και ευλάβεια, Εραστή της ανθρωπότητας, στα αθάνατα και θεία Μυστήρια Σου. Δώσε με να σε υμνώ: Ευλογημένος είσαι, Κύριε, ο Θεός των πατέρων μας.
Δόξα στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, και τώρα και πάντα, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Θεοτοκίον: Ω χάριτος, που γέννησες τον Χριστό τον Σωτήρα, εγώ ο δούλος σου, ο ακάθαρτος, τώρα σε παρακαλώ, ο αγνός: Καθάρισέ με, που πλησιάζω τώρα στα αγνότερα Μυστήρια, από κάθε μολύνσεις σάρκας και πνεύματος.