Από τα νιάτα σου, ο νους σου ήταν στραμμένος στον Θεό, ευλογημένη Σιμόν, / αλλά απέρριψες τον κόσμο και εγκαταστάθηκες στην αδιαπέραστη έρημο, / κι εκεί, μας ενισχύει ο Κύριος, / σε προσευχές και προσφορές έζησες γενναία / και τελείωσες τη ζωή σου οδυνηρά / με φόνο από τους γιους της ανυπακοής / γι' αυτό ήσουν μάρτυρας μαζί τους. ο Θρόνος της Υπεραγίας Τριάδος./ Αυτό προσευχόμαστε, σε προσευχόμαστε,/ να συγχωρήσεις τον φόρο των αμαρτιών μας// και να μας χαρίσεις μεγάλο έλεος.
* * *