Από τα νιάτα μας φουντώνει η θεία αγάπη, / Αιδεσιμώτατε Διονύσιε, / ό,τι είναι κόκκινο στον κόσμο, αφού μισούσες, / Χριστέ μόνο αγάπησες / και γι' αυτό κατοικήσατε στην εσωτερική έρημο, / ζώντας με τα θηρία, όλο του Χριστού. πλούσιος./ Εξάλλου σε φωνάζουμε:/ προσεύχεσαι αδιάκοπα για όλους μας,/ αιωνία η τιμητική σου μνήμη// στα τραγούδια όσων τιμούν.
* * *