Ка́мени запеча́танꙋ ѿ і҆ꙋдє́й, и҆ во́инѡмъ стрегꙋ́щымъ пречⷭ҇тое тѣ́ло твоѐ, воскрⷭ҇лъ є҆сѝ тридне́вный сп҃се, да́рꙋѧй мі́рови жи́знь. сегѡ̀ ра́ди си̑лы нбⷭ҇ныѧ вопїѧ́хꙋ тѝ, жизнода́вче: сла́ва воскрⷭ҇нїю твоемꙋ̀ хрⷭ҇тѐ: сла́ва црⷭ҇твїю твоемꙋ̀: сла́ва смотре́нїю твоемꙋ̀, є҆ди́не чл҃вѣколю́бче.
Κλεισθεὶς λίθῳ ὑπὸ Ἰουδαίων καὶ τῷ σώματι σου τὸ ἅγιον φυλασσομένῳ στρατιώταις, ἐγερθεὶς τριημέρου σωτήρ, διδοὺς ζωὴν τῷ κόσμῳ, διὰ τοῦτο τὴν ἰσχὺν τῆς οὐρανίας ἐπεκάλεσας, ζωοδότα: δόξα τῇ ἀναστάσει σου Χριστέ: δόξα τῇ βασιλείᾳ σου: δόξα τῇ θεωρίᾳ σου, ἀνθρωποφιλέστατε.
Бг҃оро́диченъ:
Θεοτόκος
Гаврїи́лꙋ вѣща́вшꙋ тебѣ̀, дв҃о, ра́дꙋйсѧ, со стра́хомъ воплоща́шесѧ всѣ́хъ влⷣка, въ тебѣ̀ ст҃ѣ́мъ кївѡ́тѣ, ꙗ҆́коже речѐ првⷣный дв҃дъ: ꙗ҆ви́ласѧ є҆сѝ ши́ршаѧ нб҃съ, поноси́вши зижди́телѧ твоего̀. сла́ва все́льшемꙋсѧ въ тѧ̀: сла́ва проше́дшемꙋ и҆з̾ тебѐ: сла́ва свободи́вшемꙋ на́съ ржⷭ҇тво́мъ твои́мъ.
Γαβριὴλ ὁ λαλῶν σοι, Δεσπότη, χαῖρε, ἐν φόβῳ σαρκοῦσα πάντων Κυρίου, ἐν σοὶ ἁγία κιβωτῷ, καθὼς εἶπεν ὁ πρῶτος Δεσπότης: ἐπεφάνης ὑπερέχουσα τῷ οὐρανῷ, παραβάλλουσα τὸν Κτίστην σου. δόξα τῷ ἐνδυναμούμενῳ ἐν σοί: δόξα τῷ παρελθόντι ἐξ ὑποστάσεως σου: δόξα τῷ ἡμᾶς ἐλύσαντι τῇ σῇ δύναμι.