Φώναξα στον Κύριο μέσα στη λύπη μου, και με άκουσε. από την κοιλιά της κόλασης έκλαψα, και άκουσες τη φωνή μου. [Φώναξα στη θλίψη μου στον Κύριο τον Θεό μου, και με άκουσα. από την κοιλιά της κολάσεως κραυγή μου, άκουσες τη φωνή μου.] Με πέταξες στα βάθη, στην καρδιά της θάλασσας, και τα ρυάκια με περικύκλωσαν, όλα τα νερά Σου και τα κύματα Σου πέρασαν από πάνω μου [... όλα τα ύψη και τα κύματα Σου πέρασαν από πάνω μου]. Και είπα: Έχω πεταχτεί μακριά από τα μάτια Σου, αλλά θα ξαναδώ τον άγιο ναό Σου. Τα νερά με αγκάλιασαν στην ψυχή μου, η άβυσσος με έκλεισε [...χύθηκε νερό πάνω μου στην ψυχή μου, η τελευταία άβυσσος της ζωής μου]· Το κεφάλι μου ήταν μπλεγμένο με θαλασσινό χόρτο. Κατέβηκα στη βάση των βουνών, η γη με εμπόδισε με τα φράγματά της για πάντα. Εσύ όμως, Κύριε Θεέ μου, θα βγάλεις την ψυχή μου από την κόλαση [...να ανέβει η κοιλιά μου από τη φθορά σε Σένα, Κύριε ο Θεός μου]. Όταν η ψυχή μου λιποθύμησε μέσα μου, θυμήθηκα τον Κύριο, και η προσευχή μου έφτασε σε Σένα, τον άγιο ναό σου.
Όσοι τιμούν τους μάταιους και ψεύτικους (θεούς) έχουν εγκαταλείψει τον Ελεήμονά τους, και εγώ, με τη φωνή του επαίνου, θα Σου προσφέρω θυσία [... όσοι κρατούν μάταιο και ψεύτικο έλεος έχουν εγκαταλείψει το δικό τους. Θα σε καταβροχθίσω με φωνή επαίνου και εξομολόγησης]. Θα εκπληρώσω αυτό που υποσχέθηκα: η σωτηρία είναι με τον Κύριο!». (Ιω. 2:2-10)
Το 7ο και 8ο τραγούδι του κανόνα είναι χτισμένο με βάση το ευχαριστήριο ύμνο τριών νέων, ριγμένο σε πύρινο καμίνι επειδή αρνήθηκε να υποκλιθεί σε ένα είδωλο και σώθηκε θαυματουργικά (κεφάλαιο 3 του Βιβλίου του Προφήτη Δανιήλ· πρέπει να σημειωθεί ότι σε όλες τις προτεσταντικές εκδόσεις του Βιβλίου της Παλιάς Βίβλου και των Προτεσταντικών εκδόσεων του S. Testaments», με το σήμα «reprinted from the Synodal Edition», τραγούδια τριών δεν θα βρείτε νέους, αφού μεταφράστηκε από το ελληνικό κείμενο της Βίβλου και δεν είναι στα εβραϊκά, που χρησιμοποιούν οι Προτεστάντες). Η Εκκλησία, ενθυμούμενη τη θαυματουργική σωτηρία των νέων, δοξάζει τον Παντοδύναμο και Παντοδύναμο Θεό και καλεί ολόκληρη τη δημιουργία Του να Τον δοξάσει.
Δείγμα του Τραγουδιού 7 - Δανιήλ 3:19,26-56 (με έντονους χαρακτήρες):
«Τότε ο Ναβουχοδονόσορ γέμισε οργή, και η όψη του προσώπου του άλλαξε σε Σεδράχ, Μισάχ και Αβδενεγώ, και διέταξε να θερμανθεί ο φούρνος επτά φορές πιο ζεστός από ό,τι συνήθως τον έβγαζαν, και διέταξε τους ισχυρότερους άντρες από το στρατό του να δέσουν τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδενεγώ και να τους πετάξουν μέσα στο καμίνι τους κόκκινες γέφυρες. Τα ενδύματα, με τις κορδέλες τους και με τα άλλα τους ενδύματα, και ρίχτηκαν σε μια πύρινη κάμινο, και επειδή η εντολή του βασιλιά ήταν εξαιρετικά καυτή, οι φλόγες της φωτιάς σκότωσαν εκείνους τους ανθρώπους που εγκατέλειψαν τον Σεδράχ, τον Μισάχ και τον Αβδνεγώ.
Και περπατούσαν ανάμεσα στις φλόγες, ψάλλοντας τον Θεό και ευλογώντας τον Κύριο. Και ο Αζαρίας στάθηκε και προσευχήθηκε, και ανοίγοντας το στόμα του στη μέση της φωτιάς, φώναξε:
Ευλογημένος είσαι, Κύριε ο Θεός των πατέρων μας, δοξασμένο και δοξασμένο είναι το όνομά Σου στους αιώνας. [Ευλογητός είσαι, Κύριε, ο Θεός των πατέρων μας, δοξασμένο και δοξασμένο είναι το όνομά σου για πάντα.] Διότι είσαι δίκαιος σε όλα όσα μας έκανες, και όλα τα έργα Σου είναι αληθινά, και οι δρόμοι Σου είναι ορθοί, και όλες οι κρίσεις Σου είναι αληθινές. Πραγματοποιήσατε αληθινές κρίσεις σε όλα όσα φέρατε σε εμάς και στην ιερή πόλη των πατέρων μας, την Ιερουσαλήμ, γιατί στην αλήθεια και στην κρίση μας τα φέρατε όλα αυτά για τις αμαρτίες μας.
Διότι αμαρτήσαμε και πράξαμε παράνομα, απομακρυνόμενοι από Σένα, και αμαρτήσαμε σε όλα. Δεν άκουσαν τις εντολές Σου και δεν τις τήρησαν, και δεν έκαναν όπως μας πρόσταξες, για να είναι καλό για εμάς. [Διότι αμαρτήσαμε και παραβήκαμε από Σένα, και αμαρτήσαμε σε όλα, και δεν υπακούσαμε στις εντολές Σου. ήμασταν κατώτεροι από εκείνους που κράτησαν, και κατώτεροι από εκείνους που δημιούργησαν, όπως μας πρόσταξες, για να είναι καλό για εμάς.] Και όλα όσα μας έφερες, και όλα όσα έκανες σε εμάς, τα έκανες σύμφωνα με την αληθινή κρίση. Και μας παρέδωσε στα χέρια των άνομων εχθρών, των πιο μισητών αποστατών, και στον άδικο και πιο κακό βασιλιά σε όλη τη γη. Και τώρα δεν μπορούμε να ανοίξουμε το στόμα μας. Γίναμε ντροπή και όνειδος για τους δούλους Σου και όσους Σε τιμούν.
Αλλά μη μας προδώσεις για πάντα για χάρη του ονόματός Σου [μη μας προδώσεις μέχρι τέλους για χάρη του ονόματός Σου] και μην καταστρέψεις τη διαθήκη Σου. Μην πάρεις το έλεός σου από εμάς για χάρη του Αβραάμ, του αγαπημένου σου, για χάρη του Ισαάκ, του δούλου σου, και του Ισραήλ, του αγίου σου, στον οποίο είπες ότι θα πολλαπλασιάσεις το σπέρμα τους όπως τα αστέρια του ουρανού και σαν την άμμο στην ακρογιαλιά.
Ταπεινωθήκαμε, Κύριε, περισσότερο από όλα τα έθνη, και τώρα ταπεινωθήκαμε σε ολόκληρη τη γη για τις αμαρτίες μας, και αυτή τη στιγμή δεν έχουμε ούτε πρίγκηπα, ούτε προφήτη, ούτε αρχηγό, ούτε ολοκαυτώματα, ούτε θυσία, ούτε προσφορά, ούτε θυμίαμα, ούτε χώρο για να σας προσφέρουμε θυσία και να κερδίσουμε το έλεός Σου. Αλλά με μεταμελημένη καρδιά και ταπεινό πνεύμα, ας γίνουμε δεκτοί. Όπως με ολοκαυτώματα κριαριών και ταύρων, και όπως με χιλιάδες παχιά αρνιά, έτσι και η θυσία μας ενώπιόν Σου είθε τώρα να είναι αποδεκτή σε Σένα. γιατί δεν υπάρχει ντροπή για όσους εμπιστεύονται σε Σένα.
Και τώρα Σε ακολουθούμε με όλη μας την καρδιά και Σε φοβόμαστε και αναζητούμε το πρόσωπό Σου. Μη μας ντροπιάζεις, αλλά φέρσου μαζί μας σύμφωνα με τη συγκατάθεσή Σου και σύμφωνα με την αφθονία του ελέους Σου και λύτρωσέ μας με τη δύναμη των θαυμάτων Σου, και δόξασε το όνομά σου, Κύριε, και ας ντραπούν όλοι όσοι κάνουν κακό στους δούλους Σου, και ας ντραπούν με όλη τους τη δύναμη, και ας συντρίβεται η δύναμή τους σε όλο το σύμπαν, και ας γνωρίζουν ο Κύριος ολόκληρος ο Θεός.
Εν τω μεταξύ, οι υπηρέτες του βασιλιά, που τους είχαν ρίξει μέσα, δεν σταμάτησαν να ανάβουν το καμίνι με λάδι, πίσσα, ρυμούλκηση και θαμνόξυλο, και η φλόγα ανέβηκε πάνω από το φούρνο σε σαράντα εννέα πήχεις και ξέσπασε και έκαψε όσους από τους Χαλδαίους έφτασε κοντά στο καμίνι.
Αλλά ο Άγγελος Κυρίου κατέβηκε στο καμίνι μαζί με τον Αζαρία και εκείνους που ήταν μαζί του και πέταξαν τη φλόγα της φωτιάς από το καμίνι, και φάνηκε ότι στη μέση του φούρνου υπήρχε, σαν να λέγαμε, ένας θρόισμα υγρός άνεμος, και η φωτιά δεν τους άγγιξε καθόλου, δεν τους έκανε κακό και δεν τους ενόχλησε.
Τότε αυτοί οι τρεις, σαν με ένα στόμα, έψαλαν στον φούρνο, και ευλόγησαν και δόξασαν τον Θεό:
Ευλογημένος είσαι, Κύριε, ο Θεός των πατέρων ημών, δοξασμένος και υψωμένος στους αιώνας, και ευλογημένο το όνομα της δόξας Σου, άγιο και πολύ δοξασμένο και υψωμένο στους αιώνας. [Ευλογητός είσαι, Κύριε, ο Θεός των πατέρων μας, και δοξασμένος και υψωμένος στους αιώνας, και ευλογημένο να είναι το όνομα της αγίας σου δόξας, και δοξασμένο και υψωμένο στον αιώνα.]
Ευλογημένος είσαι στον ναό της αγίας σου δόξας, και δοξότατος και ένδοξος για πάντα.
Ευλογημένος είσαι, που βλέπεις τα βαθιά, που κάθεσαι πάνω στα Χερουβείμ, και δοξάζεσαι και υψώνεσαι για πάντα.
Ευλογημένος είσαι στον θρόνο της δόξας της Βασιλείας Σου, πολύ δοξασμένος και υψωμένος για πάντα.
Ευλογημένος είσαι στο στερέωμα του ουρανού, και πολύ δοξασμένος και υψωμένος για πάντα.
Δείγμα του 8ου τραγουδιού - (Δαν.3:57-90):
Ευλογείτε όλα τα έργα του Κυρίου, ψάλτε δοξολογίες στον Κύριο και υψώστε Τον για πάντα. [Ευλογείτε, όλα τα έργα του Κυρίου, του Κυρίου, ψάλτε δοξολογίες και υψώστε Τον για πάντα.]
Ευλογείτε τον Κύριο, Άγγελοι Κυρίου, ψάλλετε και υψώνετε τον αιώνα.
Ευλογείτε, ουρανοί, τον Κύριο, ψάλλετε και υψώνετε τον αιώνια.
Ευλογείτε τον Κύριο, όλα τα νερά που είστε πάνω από τους ουρανούς, υμνείτε και τον υψώνετε για πάντα.
Ευλογείτε, όλες τις δυνάμεις του Κυρίου, τον Κύριο, ψάλλετε και υψώνετε αυτόν για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, ήλιο και φεγγάρι, ψάλτε και υψώστε Τον για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, αστέρια του ουρανού, ψάλλετε και υψώστε Τον για πάντα.
Ευλόγησε τον Κύριο, βροχή και δροσιά, ψάλλεις δοξολογίες και ύψωσε Τον για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριον, όλοι οι άνεμοι, ψάλλετε και υμνείτε Τον αιώνια.
Ευλογείτε τον Κύριο, φωτιά και θερμότητα, ψάλτε και υψώστε Τον για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, κρύο και ζέστη, ψάλλετε και υψώστε Τον για πάντα.
Ευλόγησε τον Κύριο, δροσιά και παγωνιά, ψάλλεις και ύψωσε Τον αιώνια.
Ευλογείτε τον Κύριο, νύχτες και μέρες, ψάλτε και υψώστε Τον στους αιώνας.
Ευλογείτε τον Κύριο, φως και σκοτάδι, ψάλλετε και υψώστε Τον για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, πάγος και παγωνιά, ψάλτε και υψώστε Τον για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, παγωνιά και χιόνι, ψάλλετε και υψώστε Τον για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, αστραπές και σύννεφα, ψάλλετε και υψώνετε αυτόν για πάντα.
Είθε η γη να ευλογεί τον Κύριο, να τον ψάλλει και να Τον υψώνει για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, βουνά και λόφοι, ψάλλετε και υψώστε Τον στους αιώνας.
Ευλογείτε τον Κύριο, όλα τα φυτά στη γη, ψάλλετε και υμνείτε Τον για πάντα.
Ευλογείτε τον Κύριο, πηγές, ψάλλετε και υψώστε Τον στους αιώνας.
Ευλογείτε τον Κύριο, θάλασσες και ποτάμια, ψάλλετε και υψώστε Τον στους αιώνας.