Δάσκαλε Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός μας, η πηγή της ζωής και της αθανασίας, ο Δημιουργός όλης της δημιουργίας, ορατής και αόρατης, ο Υιός του απαρχής Πατέρα, μαζί Του αιώνιο και απαρχής, στις έσχατες ημέρες, από υπερβολικό έλεος, ντυμένος με σάρκα, σταυρωμένος και θαμμένος για εμάς, αχάριστος και αναίσθητος, ανανεώνοντας τη φύση μας με το αίμα Του!
Αθάνατο Βασιλιά, δέξου τη μετάνοια από μένα, αμαρτωλό, άκουσε το αυτί σου σε μένα και άκουσε τι θα πω: αμάρτησα, Κύριε, αμάρτησα ενώπιον του ουρανού και ενώπιόν Σου και δεν είμαι άξιος να σηκώσω τα μάτια μου στο ύψος της δόξας Σου, γιατί εξόργισα το έλεός Σου παραβαίνοντας τις εντολές Σου και μην ακούω τις εντολές Σου.
Εσύ όμως, Κύριε, πράος, μακρόθυμος και άφθονα ελεήμων, δεν με άφησες να χαθώ με τις ανομίες μου, περιμένοντας με κάθε δυνατό τρόπο τη μεταστροφή μου. Εσύ, Ω Εραστή της Ανθρωπότητας, είπες ο ίδιος μέσω του προφήτη Σου: «Δεν θέλω απολύτως τον θάνατο ενός αμαρτωλού, αλλά θέλω να μεταστραφεί και να ζήσει». Εσύ λοιπόν, Κύριε, δεν θέλεις να καταστρέψεις τη δημιουργία των χεριών Σου. Δεν θέλετε την καταστροφή των ανθρώπων. Αλλά θέλετε όλοι να σωθούν και να έρθουν στη γνώση της αλήθειας. Επομένως, παρόλο που είμαι ανάξιος του ουρανού και της γης και αυτής της φευγαλέας ζωής, έχοντας παραδοθεί ολοκληρωτικά στη σκλαβιά της αμαρτίας και των αισθησιακών απολαύσεων, βεβήλωσα την εικόνα Σου. Εγώ όμως, δυστυχής - το δημιούργημά σου και το δημιούργημά σου - δεν χάνω την ελπίδα μου για τη σωτηρία και την προσέγγισή μου, ελπίζοντας στο άμετρο έλεός Σου.
Και λοιπόν, Λάτρες της ανθρωπότητας, δέξου με ως πόρνη, ως κλέφτη, ως τελώνη, ως άσωτο, και διώξε από μένα τον βαρύ ζυγό της αμαρτίας, Εσύ που παίρνεις τις αμαρτίες του κόσμου, θεραπεύεις τις ανθρώπινες ασθένειες, κάλεσε στον εαυτό σου τους μόχθους και τα φορτωμένα και ηρέμησε τους, που ήρθε να καλέσει όχι τους δίκαιους, αλλά τους αμαρτωλούς να μετανοήσουν.
Καθάρισέ με από κάθε ακαθαρσία σώματος και πνεύματος. Δίδαξέ με να κάνω ιερό έργο με ευλάβεια για Σένα, ώστε, με άψογη μαρτυρία συνείδησης, αποδεχόμενος μέρος των αγίων Σου, να ενωθώ με το άγιο Σώμα και Αίμα Σου και να σε έχω μέσα μου, ζώντας και μένοντας μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα Σου.
Γεια, Κύριε Ιησού Χριστέ, Θεέ μου! Είθε η κοινωνία των αγνότατων και ζωοποιότερων Μυστηρίων Σου να μη με χρησιμεύσει ως καταδίκη και να μη γίνω αδύναμος σε ψυχή και σώμα από την ανάξια κοινωνία τους. Δώσε μου, Κύριε, μέχρι την τελευταία μου πνοή, να δεχτώ ακαταδίκητα μέρος των αγίων Σου στην κοινωνία του Αγίου Πνεύματος, ως αποχωριστικά λόγια αιώνιας ζωής, ως ευνοϊκή απάντηση στη φοβερή κρίση Σου, ώστε με όλους τους εκλεκτούς Σου να συμμετέχω στις άφθαρτες ευλογίες Σου, τις οποίες έχεις ετοιμάσει για όσους Σε αγαπούν και για τους οποίους είσαι για πάντα. Αμήν.