Stworzenie zostaje uznane za wolne, a ci, którzy poprzednio byli w ciemności, są uznawani za synów światłości; jeden książę ciemności jęczy. Niech wszystkie poprzednio cierpiące plemiona narodów teraz pilnie błogosławią sprawcę (tego).
O, jak poza umysłem są cuda Twoich narodzin, najczystsza Oblubienico, błogosławiona Matko! Otrzymawszy przez Ciebie całkowicie doskonałe zbawienie, godnie wysławiamy (Ty) jako dobroczyńcę, ofiarowując w darze pieśń wdzięczności.
Wigilia, czyli dzień poprzedzający to święto, nazywana jest Wigilią Bożego Narodzenia, gdyż ze względu na wagę wydarzenia, które miało miejsce w dniu nadchodzącym w życiu Jezusa Chrystusa, Kościół ustanowił ścisły post, dopuszczając jedynie spożywanie sochu.
Cechą szczególną nabożeństwa tego święta jest wielkie poświęcenie wody, dokonywane w Wigilię Bożego Narodzenia, po liturgii. W niektórych kościołach błogosławieństwo wody odbywa się także nad rzekami, źródłami i jeziorami, dokąd duchowni wyruszają z procesją religijną, zwaną procesją do Jordanu, na pamiątkę chrztu Jezusa Chrystusa w rzece Jordan. Podczas procesji śpiewa się troparie:
Głos Pana woła nad wodami, mówiąc: przyjdźcie, przyjmijcie wszyscy Ducha mądrości, Ducha zrozumienia, Ducha bojaźni Bożej, Chrystusa, który się objawił.
Dziś przyroda jest uświęcona, Jordan się rozdzielił, a jego strumienie powróciły, na próżno chrzczono Pana.
Gdy człowiek przyszedł do rzeki, Chryste Królu, i chciał przyjąć służalczy chrzest, O Błogosławiony, z ręki Poprzednika, co było grzechem z naszego powodu, Miłośnika ludzkości.
Na głos wołającego na pustyni, przygotujcie drogę Panu, przyszedłeś, Panie, przyjmując postać sługi, prosząc o chrzest, nie znając grzechu. Widząc wodę i przerażony, Prekursor drżał i wołał, mówiąc: jak zapali się lampa Światła? Jak niewolnik może położyć rękę na Panu? Uświęć dla mnie wody, Zbawicielu, zabierz grzech świata.