ღვთაებრივი გონების ნებით/ უდაბნოში დასახლდი,/ და იქ, ზეციურ საცხოვრებლებზე გადაიტანე გონება,/ ანგელოზივით იცხოვრე დედამიწაზე,/ ლოცვაში, შრომაში და მათ მიტევებაში/ ხატი შენი მოწაფე იყო. / გაიხსენე სამწყსო, რაც შეკრიბე, ბრძენო, / და ნუ დაივიწყებ, რაც დაჰპირდი, / შვილების მონახულება, / მეუფე ზოსიმო, მამაო ჩვენო.
* * *