Si një pemë në shkretëtirën e Davidit, ti lulëzove, o Atë Kiril, / duke shkulur gjembat e së keqes, / dhe në të mblodhët një mori dishepujsh, / me frikën e Perëndisë dhe duke mësuar ata që ishin të mësuar, / të cilët deri në fund, si një baba i dashur, / nuk i braktise, duke të vizituar ty, dhe ne të gjithë lavdëruam. Atij që të ka kurorëzuar, / lavdi Atij që punon për ty me çdo shërim.
* * *