როგორც ხე დავითის უდაბნოში, შენ აყვავდი, მამაო კირილე, / ამოძირე ბოროტების ეკლები, / და შეკრიბე მასში მოწაფეთა სიმრავლე, / ღვთის შიშით და მოძღვრულთა სწავლებით, / ვინც ბოლომდე, როგორც მოსიყვარულე მამა, / არ მიატოვე, გესტუმრებოდით: მას, ვინც დაგვირგვინდა, / დიდება მას, ვინც შენთვის მუშაობს ყოველგვარი განკურნებით.
* * *