Къ бцⷣѣ прилѣ́жнѡ ны́нѣ притеце́мъ грѣ́шнїи и҆ смире́ннїи, и҆ припаде́мъ въ покаѧ́нїи зовꙋ́ще и҆з̾ глꙋбины̀ дꙋшѝ: вLчце, помозѝ, на ны̀ милосе́рдовавши, потщи́сѧ, погиба́емъ ѿ мно́жества прегрѣше́нїй, не ѿвратѝ твоѧ̑ рабы̑ тщы̀, тѧ́ бо и҆ є҆ди́нꙋ наде́ждꙋ и҆́мамы.
О, душо, помози, на нас милосрдствувајќи, потегни се, гинеме од многу гревови, не одврати твојот рацете, тукашните, зашто ти си единствената надеж и ние ја имаме.
Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ.
Слава на Господот и Спасителот и на Крстот, слава.