Къ бцⷣѣ прилѣ́жнѡ ны́нѣ притеце́мъ грѣ́шнїи и҆ смире́ннїи, и҆ припаде́мъ въ покаѧ́нїи зовꙋ́ще и҆з̾ глꙋбины̀ дꙋшѝ: влⷣчце, помозѝ, на ны̀ милосе́рдовавши, потщи́сѧ, погиба́емъ ѿ мно́жества прегрѣше́нїй, не ѿвратѝ твоѧ̑ рабы̑ тщы̀, тѧ́ бо и҆ є҆ди́нꙋ наде́ждꙋ и҆́мамы.
To the Most Pure Lady, let us now draw near with a humble and contrite heart, falling down before Thee in confession from the depths of our soul: Mistress, help us, having mercy on Thy servant, lest Thou turn away from him; for Thou alone art his hope.
Сла́ва ѻ҆ц҃ꙋ̀ и҆ сн҃ꙋ и҆ ст҃о́мꙋ д¦ꙋ.
Glory to Thee, and to Thy Son, and to Thy Holy Spirit.