ო, ნეტარ იოსებ, მე ჩამოვიღე შენი უწმინდესი სხეული ხიდან, შევახვიე სუფთა სამოსელში და სურნელებით დავფარე ახალ საფლავში.
დიდი დოქსოლოგიის შემდეგ, ანდაზა, ეზ.37:1-14, მოციქული 1კორ.5:6-8; გალ.3:13-14, სახარება მათე 27:62-66.
მოდი, ვასიამოვნოთ მარად დაუვიწყარ იოსებს, რომელიც ღამით მივიდა პილატესთან და ყველას სიცოცხლე სთხოვა: მომეცი ეს უცნაური, რომელსაც თავი არსად აქვს, მომეცი ეს უცნაური, რომლის ბოროტმა მოწაფემ სიკვდილს უღალატა: მომეცი ეს უცნაური, რომლის დედამ დაინახა ჯვარზე ჩამოკიდებული, ტირილი, ტირილი და დედობრივი შეძახილი: ვაი მე, ჩემო სინათლე და ჩემო საყვარელო საშვილოსნო! სიმეონმა დღეს ეკლესიაში იწინასწარმეტყველა: ჩემი გული იარაღში გადაირია, მაგრამ შენი აღდგომის სიხარულისთვის ცრემლები დავთმო. ჩვენ თაყვანს ვცემთ შენს ვნებას, ქრისტე (სამჯერ) და წმიდა აღდგომას.
დიდ შაბათს ლიტურგია წელიწადის სხვა დღეებთან შედარებით გვიან აღევლინება. ის აკავშირებს ვესპერს. საღამოს შესვლის შემდეგ იკითხება 15 ანდაზა, რომელიც შეიცავს ყველა უმნიშვნელოვანეს წინასწარმეტყველებას და მოვლენას, რამაც გარდაქმნა კაცობრიობის გამოსყიდვა ღვთის ძის სიკვდილით.
მოციქულის ანდაზებისა და წაკითხვის შემდეგ (რომ. 6,3-11) სამოსლის წინ იგალობება ლექსი:
ადექი, ღმერთო, განსაჯე დედამიწა, რადგან შენ დაიმკვიდრე ყველა ერში.
ადექი, ღმერთო, განსაჯე დედამიწა, რადგან შენ დაიმკვიდრებ ყველა ერს (ფსალმ. 82:8).
ამ ლექსის გალობისას სასულიერო პირები სამგლოვიარო შესამოსელს მსუბუქად იცვლიან; შეცვლილია ტაძრის სამოსიც. ანგელოზივით მბრწყინავი კვართით გამოწყობილი დიაკონი ეკლესიის შუაში ჩნდება სახარებით - ქრისტეს აღდგომის სასიხარულო ცნობის საქადაგებლად (მათე 28:1-20).
ქერუბის სიმღერის ნაცვლად შემდეგი სიმღერა მღერის:
დაე, ჩუმად დარჩეს მთელი ადამიანური ხორცი, დადგეს შიშითა და კანკალით, და არაფერი მიწიერი იფიქროს თავისთავად: მეფეთა მეფე და უფალთა უფალი მოდის მსხვერპლის შესაწირად და მორწმუნეებისთვის საკვების მისაცემად. და მის წინაშე გამოვიდნენ ანგელოზების სახეები მთელი პრინციპებითა და ძალით, მრავალთვალა ქერუბიმები და ექვსსახე სერაფიმები, სახეებს ფარავდნენ და ღაღადებდნენ სიმღერას: ალილუია, ალილუია, ალილუია.