(როგორ გავიგოთ ფსალმუნის გამონათქვამები მტრების სიკვდილის შესახებ)
ვინაიდან დავითი წინასწარმეტყველი იყო, მისი შინაგანი თვალები ღია იყო და მან იცოდა, რომ ბოროტ სულებს უხარიათ ხალხის დაცემა და, პირიქით, მწუხარებას განიცდიან, როდესაც ხალხი ამარცხებს მათ მაქინაციებს - და, ეჭვგარეშეა, გონებრივად შეიარაღებული იყო მათ წინააღმდეგ, ის ლოცულობდა ხალხის გამოსწორებისთვის, ბოროტ სულებს მიმართავდა ხილულ მტრებზე ნათქვამის შესახებ. თუ ამგვარად არ ავუხსნით საკუთარ თავს წინასწარმეტყველთა განზრახვას, მაშინ არა მხოლოდ მათი ნათქვამიდან არ მივიღებთ რაიმე აღზრდას თვინიერების მოსაპოვებლად, არამედ სახარების სწავლების საწინააღმდეგო რაღაც მკაცრ განწყობასაც კი მივიღებთ, ხშირად ვლოცულობთ მტრების დასასხვრელად და არ გვიყვარს ისინი; დავითი ხომ ათასჯერ ამბობს: „ჩემს მტრებს შერცხვენონ და შერცხვნენ, მე კი არ მრცხვენოდეს“. არ ვიფიქროთ, რომ ღვთის წინასწარმეტყველებმა და მეგობრებმა ეს თქვეს ზემოთ მოყვანილის გარდა სხვა გაგებით. წმინდა წერილის ფრთხილად შემსწავლელმა უნდა გამოიყენოს ის, რაც ითქვა ხილულ მტრებზე გონებრივ მტრებზე. უფრო მეტიც, ასკეტი უნდა ცდილობდეს გაიგოს ფსალმუნების ყოველი გამოთქმა.
წმიდა ათანასე დიდი. ქმნილებები. T. IV. M., 1994. გვ. 39)