Të bekojmë, o Perëndi Më i Larti dhe Zot i mëshirës, që bën ndonjëherë me ne gjëra të mëdha dhe të padeptueshme, të lavdishme dhe të tmerrshme, për të cilat nuk ka asnjë masë; Ai që na jep gjumë për pushim nga dobësitë tona dhe çlodhje nga mundimet e mishit tonë shumë të munduar. Të falënderojmë që nuk na shkatërrove me paudhësitë tona, por i tregove dashamirësinë Tënde njeriut si zakonisht, dhe ndërsa ishim të shtrirë të dëshpëruar në shtretërit tanë, na ngrite që të mund të lavdëronim sundimin Tënd. Prandaj, ne kërkojmë mirësinë Tënde të pakufishme: Ndrico sytë e të kuptuarit tonë dhe ngrije mendjen tonë nga gjumi i rëndë i plogështisë; hape gojën tonë dhe mbushe me lavdërimin Tënd, që të mund të jemi në gjendje të himnizojmë dhe të rrëfejmë vazhdimisht Ty, që je Perëndia i përlëvduar në të gjithë dhe nga të gjithë, Ati i paorigjinuar, me Birin Tënd të vetëmlindur, dhe me Frymën Tënde të gjithë të shenjtë, të mirë dhe jetëkrijues, tani e përgjithmonë dhe në shekuj të shekujve. Amen.