Литургијата, во наша општествена смисла, е свечена Божествена служба, комбинирана со принесување на телото и крвта Господови, воспоставена од Самиот Спасител, пред Неговата слободна страст, на Тајната вечера. Ова беше прва литургија од почетокот на светот, на која свештеникот Христос, како Велики Архиереј според наредбата на Мелхиседек (Пс. 109, 4), на Бога Отецот, под превезот на лебот и виното, Му ги принесе на Бога Отецот, Неговото тело и крв, кои потоа, всушност, ги принесе на жртвеникот на крстот како жртва на светот за гревовите. Откако им се причести на Своите апостоли со ова тело и крв, Господ им заповеда: да го прават тоа во спомен на Него, т.е., за тие, во сеќавање на Неговото страдање, и самите, по Неговиот пример, да го извршуваат овој свет чин до крајот на вековите, со надеж дека, според Неговата изрека: кој го јаде Моето тело и ја пие Мојата крв, тие остануваат во Мене (6) Него и станувајќи соучесници на Неговата Божествена природа, достојни да бидат соучесници на Неговото Царство!
Литургијата ја содржи целосната историја, или таинственото созерцание на Господа Исуса Христа: прво, Ветено од Бога и пророкувано од пророците, потоа доаѓањето во светот заради неговото спасение и на крајот, мора да дојде повторно во слава, за да им суди на живите и мртвите. Од ова јасно се гледа дека во светите обреди на литургијата, под божествените обреди, ни се претставени сите дејства на големата Тајна Искупение, поради што се нарекува и Тајна, бидејќи преку надворешните дејства ги пренесува мислите на верникот во таинственото, духовно значење на неговата содржина.
Од апостолско време, литургијата се состои од три дела: Проскомедија, Катихумена Литургија и Литургија на верните.