а҃. Къ тебѣ̀ возведо́хъ ѻ҆́чи моѝ, живꙋ́щемꙋ на нб҃сѝ.
ა. ჩემი თვალები აღიარებ თებე, ცხოვრებული ცაში.
в҃. Сѐ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆́чи ра̑бъ въ рꙋкꙋ̀ госпо́дїй свои́хъ, ꙗ҆́кѡ ѻ҆́чи рабы́ни въ рꙋкꙋ̀ госпожѝ своеѧ̀: та́кѡ ѻ҆́чи на́ши ко гдⷭ҇ꙋ бг҃ꙋ на́шемꙋ, до́ндеже ѹ҆ще́дритъ ны̀.
ვერსი 1. აჰ, როგორც მონათა თავისუფალი მამას მიმართავს, როგორც მონათა მამას მიმართავს, ისევე ჩვენი თავისუფალი მამას მიმართავს, მანამ არ მოიყვანს გამოსახატა ჩვენს.
г҃. Поми́лꙋй на́съ, гдⷭ҇и, поми́лꙋй на́съ, ꙗ҆́кѡ помно́гꙋ и҆спо́лнихомсѧ ѹ҆ничиже́нїѧ:
უფალო, მოიყვანე ჩვენ,
რადგან მცირე გავამართლებით უსამართლობას.
д҃. Наипа́че напо́лнисѧ дꙋша̀ на́ша поноше́нїѧ гобзꙋ́ющихъ и҆ ѹ҆ничиже́нїѧ го́рдыхъ.
ღმერთო, ჩვენი სული უფრო მეტი შევსრულდეს უკაცრებას აღარასახელებელისა და მაღალის დანაკარგით.