а҃. Ко гдⷭ҇ꙋ, внегда̀ скорбѣ́ти мѝ, воззва́хъ, и҆ ѹ҆слы́ша мѧ̀.
а҃. Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
в҃. Гдⷭ҇и, и҆зба́ви дꙋ́шꙋ мою̀ ѿ ѹ҆сте́нъ непра́ведныхъ и҆ ѿ ѧ҆зы́ка льсти́ва.
в҃. Wyzwól, Panie! duszę moję od warg kłamliwych, i od języka zdradliwego.
г҃. Что̀ да́стсѧ тебѣ̀, и҆лѝ что̀ приложи́тсѧ тебѣ̀ къ ѧ҆зы́кꙋ льсти́вꙋ;
г҃. Cóż ci da, albo coć za pożytek przyniesie język zdradliwy?
д҃. Стрѣ́лы си́льнагѡ и҆з̾ѡщрє́ны, со ѹ҆́гльми пꙋсты́нными.
д҃. Który jest jako strzały ostre mocarza, i jako węgle jałowcowe.
є҃. Ѹ҆вы̀ мнѣ̀, ꙗ҆́кѡ прише́льствїе моѐ продолжи́сѧ, всели́хсѧ съ селє́нїи кида́рскими:
є҃. Niestetyż mnie, żem tak długo gościem w Mesech, a mieszkam w namiotach Kedarskich.
ѕ҃. Мно́гѡ прише́льствова дꙋша̀ моѧ̀: съ ненави́дѧщими ми́ра бѣ́хъ ми́ренъ:
ѕ҃. Długo mieszka dusza moja między tymi, którzy pokój mają w nienawiści.
з҃. Є҆гда̀ глаго́лахъ и҆̀мъ, борѧ́хꙋ мѧ̀ тꙋ́не.