Αφού μου έδωσες σάρκα με το θέλημά Σου, αυτή τη φωτιά, και καύσεις τους ανάξιους, μη με κάψεις, Δημιουργέ μου· μάλλον, μπες στο στόμα μου, σε όλα μου τα μέρη, στη μήτρα μου, στην καρδιά μου. Τα αγκάθια όλων των αμαρτιών μου έπεσαν: καθάρισε την ψυχή μου, αγιοποίησε τις σκέψεις μου: δυνάμωσε τα κόκαλα και τις αρθρώσεις μου: φώτισε τις αισθήσεις μου, τα απλά πέντε: κάρφωσε με όλους στον φόβο Σου. Να με σκεπάζετε πάντα, να με κρατάτε και να με κρατάτε από κάθε πράξη και λόγο που πνίγει. Καθάρισέ με, πλύνε και στόλισέ με: γονιμοποίησε, φώτισε και φώτισέ με. Δείξε μου το χωριό σου του ενός Πνεύματος, και όχι σε κανέναν το χωριό της αμαρτίας· αλλά σαν το σπίτι Σου, η είσοδος της κοινωνίας, όπως η φωτιά, κάθε κακοποιός, κάθε πάθος φεύγει από μένα. Προσφέρω βιβλία προσευχής σε Σένα, όλους τους αγίους, τις εντολές των ασωμάτων, τον Πρόδρομό Σου, τους σοφούς Αποστόλους, και σε αυτούς την αμόλυντη, αγνή Μητέρα Σου. Δέξου τις προσευχές τους, Χριστέ μου, και κάνε τον δούλο Σου γιο του φωτός. Γιατί μόνο εσύ είσαι ο αγιασμός των ψυχών μας, ευλογημένη και κυριότητα, και σαν Εσύ, όπως ο Θεός και ο Κύριος, αποστέλλουμε κάθε μέρα όλη τη δόξα.