а҃. Хвали́те, ѻ҆́троцы, гдⷭ҇а, хвали́те и҆́мѧ гдⷭ҇не.
а҃. αλληλουια αἰνεῖτε παῖδες κύριον αἰνεῖτε τὸ ὄνομα κυρίου
в҃. Бꙋ́ди и҆́мѧ гдⷭ҇не бл҃гослове́но ѿ ны́нѣ и҆ до вѣ́ка.
в҃. εἴη τὸ ὄνομα κυρίου εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος
г҃. T востѡ́къ со́лнца до за̑падъ хва́льно и҆́мѧ гдⷭ҇не.
г҃. ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν αἰνεῖτε τὸ ὄνομα κυρίου
д҃. Высо́къ над̾ всѣ́ми ꙗ҆зы́ки гдⷭ҇ь: над̾ нб҃сы̀ сла́ва є҆гѡ̀.
д҃. ὑψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ κύριος ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς ἡ δόξα αὐτοῦ
є҃. Кто̀ ꙗ҆́кѡ гдⷭ҇ь бг҃ъ на́шъ; на высо́кихъ живы́й,
є҃. τίς ὡς κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν
ѕ҃. И҆ на смирє́нныѧ призира́ѧй на нб҃сѝ и҆ на землѝ:
ѕ҃. καὶ τὰ ταπεινὰ ἐφορῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ
з҃. Воздвиза́ѧй ѿ землѝ ни́ща, и҆ ѿ гно́ища возвыша́ѧй ѹ҆бо́га:
з҃. ὁ ἐγείρων ἀπὸ γῆς πτωχὸν καὶ ἀπὸ κοπρίας ἀνυψῶν πένητα
}. Посади́ти є҆го̀ съ кнѧ̑зи, съ кнѧ̑зи люде́й свои́хъ:
}. τοῦ καθίσαι αὐτὸν μετὰ ἀρχόντων μετὰ ἀρχόντων λαοῦ αὐτοῦ
f҃. Вселѧ́ѧ непло́довь въ до́мъ, ма́терь ѡ҆ ча́дѣхъ веселѧ́щꙋсѧ.
f҃. ὁ κατοικίζων στεῖραν ἐν οἴκῳ μητέρα τέκνων εὐφραινομένην