I thirra stichera Zotit.
Me kryqin tënd të nderuar, o Krisht, e turpërove djallin dhe me ringjalljen Tënde e mposhte thumbin e mëkatit dhe na shpëtove nga portat e vdekjes: ne të përlëvdojmë Ty të Vetëmlindurin.
Hyjlindja.
Në Detin e Zi, ndonjëherë pikturohej imazhi i nuses së paartifikuar. Atje Moisiu, ndarësi i ujit: këtu është Gabrieli, ministri i mrekullive. Atëherë thellësia e procesionit ishte e paimagjinueshme për Izraelin: tani Virgjëresha ka lindur Krishtin pa farë. Deti, pas kalimit të Izraelit, mbeti i pakalueshëm: Deti i Papërlyer, pas lindjes së Emanuelit, mbeti i pathyeshëm. Ky dhe ky më parë paraqituni si burrë, o Zot, na mëshiro. Njëherë e një kohë në Detin e Kuq shfaqej imazhi i një nuseje që nuk kishte njohur martesë. Atje është Moisiu, ndarësi i ujërave; Këtu është Gabrieli, shërbëtori i mrekullisë. Atëherë Izraeli eci nëpër humnera pa i ujitur këmbët; Tani Virgjëresha lindi Krishtin pa burrë. Deti, pasi Izraeli kaloi, mbeti i pakalueshëm; I Papërlyer, pas lindjes së Emmanuelit, mbeti i paprekur. I përjetshëm dhe i parapërjetshëm, duke u shfaqur si njeri, o Zot, na mëshiro.
Stichera në vargje.
Ty Shpëtimtarin e mishëruar Krisht dhe jo të ndarë nga parajsa, ne të madhërojmë me zërin e këngës: ndërsa pranove kryqin dhe vdekjen për racën tonë, si dashnor i njerëzimit, Zoti që hapi dyert e ferrit, u ringjall për tre ditë, duke na shpëtuar shpirtrat.
Troparion.
Le të këndojmë dhe adhurojmë Fjalën bashkëorigjinore të Atit dhe të Shpirtit, të lindur nga Virgjëresha për shpëtimin tonë, ndërsa Ai denjoi mishin të ngjitet në kryq, të durojë vdekjen dhe të ringjallë të vdekurit me ringjalljen e Tij të lavdishme.
Prokeimenon.
Çohu, o Zot, Perëndia im, dora jote u lartësoftë, sepse ti mbretëron përjetë. (Ps. 9:33).
Irmozi.
1. Krishti tundi kalin dhe kalorësin në Detin e Kuq, duke e shtypur betejën me krah të lartë dhe e shpëtoi Izraelin, duke kënduar një këngë fitimtare.
3. Duke e mbjellë tokën mbi asgjë me urdhërin Tënd dhe duke e varur atë të rëndë të pakontrolluar në të palëvizshmen, Krishtin, gurin e urdhërimeve të Tua, themelo Kishën Tënde, të vetmen që është e bekuar dhe më e dashur për njerëzimin.
4. Duke kuptuar rraskapitjen Tënde hyjnore, Habakuku, o Krisht, të thirri me dridhje: Ti ke ardhur për shpëtimin e popullit tënd, për të shpëtuar të mirosurit e Tu. Krishti, i cili shkatërron betejat, me një dorë të lartë zhyti kalin dhe kalorësin në Detin e Kuq dhe shpëtoi Izraelin, i cili po këndonte një këngë fitoreje.
Krisht, i Cili me urdhërimin Tënd e vendosi Kishën Tënde mbi asgjë dhe e vari dheun që peshon pa kontroll, vendos Kishën Tënde, të vetmen e mirë dhe filantropike, në shkëmbin e palëkundur të urdhërimeve të Tua.
Pasi e kuptoi me zgjuarsi rraskapitjen (poshtërimin) Tënd, Habakuku të thirri me dridhje, Krisht: Ti erdhe të shpëtosh popullin tënd, të shpëtosh të vajosurin Tënd.
5. Vishu me dritë si një rrobë, drejt teje në mëngjes dhe unë të thërras: ndriçoje shpirtin tim të errësuar, o Krisht, se vetëm Ai është i bekuar.
6. I tërbuar nga një stuhi mbytëse, Zot Krisht, zbut detin e pasioneve dhe më ringjall nga afidet, sepse jam i bekuar. Zoti Krisht! zbut detin e pasioneve, të trazuar nga një stuhi shkatërruese për shpirtin, dhe më çon nga shkatërrimi, si një i mëshirshëm.
7. I Lartësuar Zot i etërve, shuaje flakën, të rinjtë këndojnë në marrëveshje; Zot, i bekuar je.
8. Ty, i Plotfuqishmi, në shpellën e fëmijëve është ndërthurur fytyra e botës, do të të them: bëj gjithçka, këndoji Zotit dhe lartësoje në të gjitha shekujt. Të rinjtë në shpellë, duke formuar një kor mbarëbotëror, kënduan për Ty, Krijuesin e gjithçkaje: të gjitha krijimet, këndojini lavde Zotit dhe lartësojini ato në të gjitha epokat.
9. Isaia, gëzohu: Unë pata një virgjëreshë me fëmijë dhe linda një djalë, Emanuel, Zot dhe njeri, emri i tij është Lindje: Ai është i madhëruar, Ne nderojmë Virgjëreshën.
Në liturgji ka një prokeimenon.
Ti, o Zot, na ke ruajtur dhe na ke ruajtur nga ky brez e përgjithmonë (Ps. 11:8).